937fm
Αρχική » Slider » Αγρίνιο: Τόπος μνήμης και λήθης. Nα μετανομασθεί η οδός «Κέντρου» που δόθηκε σε δοσίλογο Ταγματασφαλίτη

Αγρίνιο: Τόπος μνήμης και λήθης. Nα μετανομασθεί η οδός «Κέντρου» που δόθηκε σε δοσίλογο Ταγματασφαλίτη

Στην ακολουθία του πολέμου, η Αιτωλοακαρνανία και ειδικώς το Αγρίνιο, αποτέλεσαν πεδίο οξυμένων συγκρούσεων και πολεμικών καταστροφών. Η κορύφωση της έντασης απαντάται, περί το 1943, με την εφαρμογή εξόχως σκληρών μέτρων καταστολής και βίας από την πλευρά των Γερμανών κατακτητών υπό την πιο ακραία μορφή, δράση της ειδικής μονάδας καταστολών ‘’ΕΝΤΕΛ ΒΑΪΣ’’ και με την αμέριστη συμπαράσταση και συμπαράταξη του τάγματος ασφαλείας. Το τελευταίο, εμφανίστηκε στο Αγρίνιο την 22α Φεβρουαρίου του 1944 υπό την αρχή του Άγγελου Κέντρου και υπό διοικητή τον Γεώργιο Τολιόπουλο. Αιτιολογικό, σημείο της συντονισμένης δράσης των κατακτητών και των δοσίλογων στην ευρύτερη περιοχή ήταν η σημασία που αυτή είχε εν σχέσει με το στρατιωτικό και πολιτικό σχεδιασμό, με επίδικο την επανάκτηση στρατηγικών σημείων, προς τη Νότια Ελλάδα. Έτερο στοιχείο, της οξύτητας της πολεμικής, που ανεπτύσσετο από τους ναζί ήταν και η αγαστή ισχυρής δυναμικής αντιστασιακή δράση, στην περιοχή με επίκεντρο τη δράση του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ.
Απότοκο των συγκρούσεων και των κατασταλτικών μέσων, ήταν η άρρηκτη σχέση στην καθημερινή ζωή της πόλης με βιαιότητες που εξελίξει του 1944 αύξαναν με τρόπο ραγδαίο και καταιγιστικό. Δηλωτικό της ιστορικής πραγματικότητας του συγκεκριμένου χωροχρόνου είναι ότι το 30% των χωριών της Αιτωλοακαρνανίας κατεστράφησαν, υπήρξαν μαζικές δολοφονίες και λεηλασίες, εν πολλοίς πολιτών που εμπλέκοντο καθ’ οιονδήποτε με τον ΕΛΑΣ. Η πληθώρα των ανθρωποκτόνων μέτρων, ήταν υπό το ένδυμα των αντιποίνων.
Ειδεχθέστερη και από πλευράς μεγέθους, κορυφαία υπήρξε η εκτέλεση 120 ανθρώπων από το Αγρίνιο, πέριξ αυτού αλλά και από την Κρυοπηγή Πρέβεζας στο Αγρίνιο στις 14 Απριλίου 1948, την ημέρα της Μεγάλης Παρασκευής, από Γερμανούς πρωτοστατούντων ,όμως, των ταγματασφαλιστών. Υπήρξαν και άλλες εκτελέσεις όπως αυτή 11 πατριωτών στη Μεγάλη Χώρα Αγρινίου και 59 ακόμη στα Καλύβια Αγρινίου στις 31 Ιουλίου 1949. Επιστέγασμα, τέτοιας υφής εγκλημάτων ήταν και η δολοφονία των Δημάδη και Ανδρεοπούλου στις 31 Αυγούστου 1944. Εν τέλει, οι ναζί κατά την υποχώρησή τους χρησιμοποίησαν, το τάγμα ασφαλείας, ως οπισθοφυλακή αλλά και δύναμη κρούσης του ΕΛΑΣ, που εβρίσκετο στα όρια του Αγρινίου αλλά και εντός αυτού.
Η ανάδειξη της παρελθούσας ιστορικής πραγματικότητας, νοηματοδοτεί το ανασκάλεμα της ιστορίας κινητοποιώντας το κοινωνικό σύνολο, που έρχεται σε επαφή με αυτή. Συγκεκριμένως, η τοπική ιστορία, της περιοχής του Αγρινίου, είναι αδήριτη ανάγκη να καταστεί γνωστή και να αποτελέσει, πυξίδα σε μία περίοδο κατά την οποία το τέρας του φασισμού και του νεοναζισμού, βάλει κατά του ανθρωπισμού και υποσκάπτει τη δημοκρατία.
-Σε αυτή την κατεύθυνση, της ανάσυρσης στην επιφάνεια των ιστορικών γεγονότων, που έλαβαν χώρα στο Αγρίνιο τη συγκεκριμένη περίοδο, θα εισφέρει κατά τρόπο ουσιαστικό, η δημιουργία μνημείου, που θα νοηματοδοτεί τις εκτελέσεις και τη θυσία των αγωνιστών στον τόπο που ενέγραψε μνήμη και δε θα εκβάλει, αδιαφορία προς αυτήν.
-Δραστικά αναγκαία και επιβεβλημένη, από την ιστορία, συνίσταται και η μετονομασία της οδού ‘’Κέντρου’’ διότι, ονοματοδοτήθηκε, «προς τιμήν» του δοσίλογου και αρχικώς διοικητή του Τάγματος Ασφαλείας ο οποίος εστάθη πρόθυμος συνεργάτης της κατοχικής τυραννίας.

ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΠΑΡΑΤΑΞΗ «ΑΓΡΙΝΙΟ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΩΡΑ – ΠΟΛΙΤΕΣ ΣΕ ΔΡΑΣΗ»
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInEmail this to someoneShare on TumblrPrint this pageShare on RedditShare on StumbleUpon