937fm
Αρχική » Άλλες Ειδήσεις » Α ρε Τάκη Καρναβά Αθάνατε! του Χριστόδουλου Κουβέλη (φωτό – βίντεο)

Α ρε Τάκη Καρναβά Αθάνατε! του Χριστόδουλου Κουβέλη (φωτό – βίντεο)

 

Τακης Καρναβας-Ο Μεγαλος Δημοτικος Τραγουδιστης-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΔΗΜΟΤΙΚΟΣ ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΗΣ ΑΠΟ ΤΟ ΞΗΡΟΜΕΡΟ ΤΑΚΗΣ ΚΑΡΝΑΒΑΣ
Α ΡΕ ΤΑΚΗ ΚΑΡΝΑΒΑ ΑΘΑΝΑΤΕ!

Η Εργασια αυτη ειναι Αφιερωμενη σε ολους που τον ακουσαν και χορεψαν με την ανεπαναληπτη κι αμιμητη φωνη του!
.
»Α ΡΕ ΤΑΚΗ ΚΑΡΝΑΒΑ.ΑΤΕΛΕΙΩΤΕ»ΝΤΟΚΥΜΑΝΤΕΡ
ο Μεγαλος Τραγουδιστης Τακης Καρναβας
Τακης Καρναβας-οι ανθρωποι της Κανδηλας μιλουν για τον Καρναβα-
25 Μαρτιου 2008-Ντοκυμαντερ-σκηνοθεσια χ.ν.κουβελης c.n.couvelis 1-2-3-4
Ευχαριστω τους ανθρωπους στην Κανδηλα,που δεχτηκαν να συμμετασχουν στο Ντοκυμαντερ ,
και να μιλησουν……………………………………………………………………………. για τον Τακη Καρναβα
Ιδιαιτερα ευχαριστω τον Σακη,απο την Κανδηλα,χωρις την βοηθεια του δεν θα
γινονταν αυτο το Ντοκυμαντερ] .
στις 25 Μαρτιου 2008 στη Κανδηλα,με χιονισμενα τα Ακαρνανικα Ορη
[Στη Κανδηλα ,εκει στο καφενειο ,πανω ,με μεγαλη συγκινηση θυμηθηκαν και
μιλησαν στη καμερα για τον ανθρωπο και τον τραγουδιστη Τακη Καρναβα
απλοι ανθρωποι της Κανδηλας.Τους Ευχαριστω Ολους ] Απο αυτες τις ληψεις μαζι και με αλλο υλικο προεκυψε το 12ωρο Ντοκυμαντερ
»Τακης Καρναβας».Ενα μερος του μετα απο λιγες μερες [4 Απριλου]προ-
βληθηκε στη καφετερια-μπαρ ΚΡΟΤΑΛΟ στο Αγρινιο [Οδος Δημοτσελιου ] σε
Αφιερωμα για τον Τακη Καρναβα
.Οι θαμωνες ακουσαν και χορεψαν τα τραγουδια του Μεγαλου Ξηρομεριτη
Τραγουδιστη
.
Α.ρε Τακη!
.
[το 1936 ,3 του Απριλη ] γεννηθηκε στην Κανδηλα Ξηρομερου ,ο πατερας του
ηταν ο Γιωργος Καρναβας,επαιζε λαουτο,η μανα του ηταν η Κουλα Καρναβα
[απο την Κομποτη το γενος Καποτη].
Υπηρξε Μεγαλος Τραγουδιστης,
τα υπολοιπα,τα συνειθισμενα των ανθρωπων [ως το 1999,20 του Ιουλη] .
…τον ειδα στη Μαχαιρα,στην Μαχαλα[Φυτειες],στην Κανδηλα στο χωριο του,
στον Μυτικα,στον Προδρομο στην Ριγανι,στα Οχθια,στον Στρατο,στην Πενταλοφο,
στο Δοκιμι,στο Αγγελοκαστρο,στο Μοναστηρακι,στα Πανηγυρια του Ξηρομερου
και της ΑιτωλοΑκαρνανιας,
τον ειδα στην Αθηνα…
τον ακουσα σε κασσετες και σε δισκους
Α, ρε Τακη!
.
Αποσπασματα απο τα κειμενα μου στο Ντοκυμαντερ
για τον Μεγαλο Τραγουδιστη[τι ηταν για μας,τι νιωσαμε, τι θυμηθηκαμε ,
ποσο μας λειπει,με τι φορτιο μας ανθρωπινο εφτανε η Φωνη του στα αυτια
μας και στις ψυχες μας].και πως σε ξενο χωμα περπατας και μενα με νοιαζει,
αδερφε .η γλωσσα των δεντρων και οι ηχοι των πουλιων εντος μας .
μανα,μην ξεχασεις να μου τραγουδησεις πριν με παρει ο υπνος
.αν συναντηθουμε,θα αναγνωρισει ο ενας τον αλλον απο την φωνη που καποτε
ακουσαμε
.ενα πραγμα μην ξεχασεις ,πως καποτε εγινε και γλεντησαμε μ’αυτον τον τροπο
.ποιος γνωριζει το σωστο να το διδαξει στους ανθρωπους
.κι ολα στη φωνη του Παναρχαια
μια φωνη σαν τους βραχους [και οι ανθρωποι ακουσαν]την ψυχη τους
.σηκωσε το χερι και μας χαιρετησε,επειτα απομακρυνθηκε στο βαθος της υπαρξης
μας
.ανηφοριζοντας τον δρομο για το σπιτι συναντησε μια παρεα παιδιων,κανενα
δεν τον γνωριζε
.με ελαχιστα λογια αυτοι οι ανθρωποι ντυνουν τα συναισθηματα τους
.φυσουσε εκεινη την μερα απ’το πρωι,την αλλη μερα ξημερωνοντας θα εφευγε,
ποιος ξερει αν θα επεστρεφε μετα απο χρονια
.τυχεροι οσοι απο εμας ακουσαμε τη φωνη μας
.καθισε κι εγραψε ενα γραμμα στον αδερφο του
.ο ανθρωπος αυτος,που εφτασε ως εμας ειμασταν εμεις οι ιδιοι
.σαν πουλακι περασε η φωνη πανω απ’τις ακρες των δεντρων της ελιας κι εφτασε
χαμηλωνοντας στα αυτια των κρινων του αγρου
.μανα,ενα πουλακι καθισε στο κυπαρισσι μας»
»Ησυχασε,αυτο ειναι το μερος του»
.λιγοστα πραγματα πηρε οταν εφυγε,με τιποτα σχεδον γυρισε,
τ’αφησε ολα στο ταξιδι του
.τον ανθρωπο,που θα συναντησεις στον δρομο σου αν δεν τον χαιρετησεις,τουλαχι-
στον μην τον κακολογησεις
.ειδαμε τους ανθρωπους να φευγουν ,κι οταν γυριζουν δεν ειμαστε εκει
.Βλεπεις .Η χαρα δεν ειναι Ου-Τοπια
Μην λογοδοτησεις για την χαρα σου σε κανεναν
[ εκει μεσα στο βιντεο υπηρξαμε ,ολοι ] .να γυρισουμε να δουμε τον ανθρωπο,που στριβονντας στη γωνια χαθηκε απο τα
ματια μας
.ενα αηδονι τρυπωσε στον κηπο μας μεσα στις μηλιες
.ας δουμε τον ανθρωπο σαν αυτο ,που μας μαγεψε,και οχι αυτο,που ειναι η αφη-
γηση της Ιστοριας του
.ενας ανθρωπος για χρονια δεν μιλουσε ,φοβοταν μηπως του κλεψουν τις Ιδεες του
.Μνημονευεται οπου κι αν βρισκεστε Τακη Καρναβα
.
Α,ρε Τακη Καρναβα!
.

Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΔΗΜΟΤΙΚΟΣ ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΗΣ ΤΑΚΗΣ ΚΑΡΝΑΒΑΣ
Α ρε Τακη!-χ.ν.κουβελης
.
πανηγυρι στο Προδρομο,αυτοπτης μαρτυς,29 Αυγουστου,αποτομη κεφαλης
Ιωαννου του Προδρομου,αρχες δεκαετιας 1980,περασμενη νυχτα,τα οργανα
σ’ενα χωραφι εξω απ’το χωριο προς το Αγραμπελο,ζεστη νυχτα,εφτανε η μυ-
ρωδια απο τα καπνα στις λιαστρες,ελαχιστοι ειχαν μεινει στο πανηγυρι,οι με-
ρακληδες,
»τωρα ο Τακης λεει τα πιο καλα»,κι ετσι ηταν,τραγουδαγε χωρις παυση,βογγουσε,εκλαιγε,παραπονο,περηφανεια,πικρα,για τη φτωχεια,για τη
ξενιτεια,για την αδικια,»τωρα ειναι να τον ακουσεις τον Τακη,κατι παθαινει,βογγαει»,
βγαινει απο μεσα του ολος ο καημος, το παραπονο για τον
κοσμο και τη ζωη,για τη ζωη μας,
η φωνη του βαλσαμο παρηγορια κι ελπιδα
Α ρε Τακη
[γυρισαμε πρωι στη Μαχαιρα με τον Πανο μ’ενα τρακτερ απ’τη Σκουρτου που
το σταματησαμε κι ανεβηκαμε πανω κρατημενοι απ’ τα παραπετα] .
.
ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ
[Στον Τακη Καρναβα]-χ.ν.κουβελης
.
Εσυ,κανεναν ανθρωπο μην κρινεις,
δεν εισαι αναμαρτητος
Εμεις ακουσαμε τη φωνη του κι
επειτα οταν δουλευαμε στα χωραφια
ακουγαμε τ’αηδονι,το μπιρμπιλι,
κι ηταν ο ιδιος
Α ρε Τακη!
Τη Φωνη αυτη τη χασαμε ,αλλη
δεν
θα βρουμε
ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ
.
.
Ο ΚΑΡΝΑΒΑΣ ΜΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΞΗΡΟΜΕΡΟ
ΤΑΚΗΣ ΚΑΡΝΑΒΑΣ-χ.ν.κουβελης
.
Οπως μεσα στα πουλια ξεχωριζει
τ’αηδονι
ετσι αναμεσα στους ανθρωπους
ξεχωρισε και τραγουδησε
.
ν’ακουσουμε.
.
.
ΕΓΩ,ΑΠΟ ΜΙΚΡΟΣ ΓΥΡΙΖΑ ΣΤΑ ΠΑΝΗΓΥΡΙΑ-χ.ν.κουβελης
.
Εγω,απο μικρος γυριζα στα πανηγυρια,στη Μαχαιρα στο Ξηρομερο το πανηγυρι
ηταν του Αγιου Χριστοφορου στις 9 Μαιου,την εποχη που φυτευαμε τον καπνο
στα χωραφια,εκεινη τη μερα δεν δουλευαμε,γιορταζαμε,ψεναμε αρνι στο σπιτι
οπως την Λαμπρη,ερχονταν και μουσαφιρεοι συγγενεις για το πανηγυρι,τα οργανα
ειχαν ερθει απο την προηγουμενη μερα απο το απογευμα,η λειτουργια γινονταν
στον παλιο Αη Χριστοφορο.Ερχονταν και περιοδευοντες τσιγγανοι μουσικοι,ζυγιες,
κλαρινο η’ζουρνα και νταουλι,γυριζαν μεσα στο χωριο και παιζανε στα σπιτια στις
αυλες,για το καλο,και στα καφενεια παιζανε ,τους κερναγαν κρασι ,ουζο και γλυκα ,
ραβανι ξεροψημενη,τους πεταγαν και λεφτα στον αερα,στα οργανα το βραδυ
πηγαιναν παρεες συγγενεις,τα σογια,ο αντρας η γυναικα,τα παιδια ,οι θειοι οι
θειες ,οι παπουδες οι μεγαλυτεροι,και τα αρραβωνιασμενα ,τα νιοπαντρα αν
ειχαν,οι γαμπροι και οι νυφες απο τους παντρεμενους,ολοι μαζι σ’ενα τραπεζι γλεν-
ταγαν,επιναν μπυρα ,και με τη σειρα οι παρεες σηκωνονταν για χορο,αν
ειχαν δωσει χαρτακι για σειρα στο χορο,οταν ακουγαν απο τα μεγαφωνα στα
οργανα το ονομα του αρχηγου της παρεας τους,»σειρα για χορο εχει η παρεα
του…»,πρωτα χορευαν οι γυναικες και τα παιδια,συρτα και καλαματιανα,και
καποιο τσαμικο,στην αρχη του χορου εριχναν στα οργανα λεφτα για να παιξουν
και να χορεψουν το τραγουδι που ηθελαν,η’ στη μεση,η’ στο τελος του τρα-
γουδιου,τα λεφτα τα εριχνε ο πατερας για τη κορη και το παιδι,ο αντρας για τη
γυναικα,καθε χορευτης χορευε δυο τραγουδια,ο αντρας ενα τσαμικο στην αρχη
και δευτερο ενα συρτο η’ ενα καλαματιανο,ο χορος τους ηταν σοβαρος
ευγενικος λιτος δωρικος,χωρις περιττα και επιδειξεις,ο ξηρομεριτης στο τσαμικο
δεν εφερνε ουτε μιση στροφη,χορευε με ολοκληρο το σωμα του,εσωτερικευε τον
ρυθμο του,και τον εξωτερικευε με τις κινησεις του σωματος του,με τα χερια του,
με το βλεμμα του,με την εκφραση του προσωπου του,το τραγουδι που διαλεγε
να χορεψει τον εκφραζε,ταυτιζονταν μ’αυτο,να δειξει την περηφανια του,
αυτο που ζητουσε η ψυχη του,οι γυναικες εδειχναν στο χορο τη σεμνοτητα και τη
χαρη τους.ο Ηλιος,η Ιτια,ο Σελημπεης,η Παπαδια,ο Αητος,το Ραστ ηταν τα τραγου-
δια που πιο συχνα ζηταγαν για χορο,στον Ηλιο για το γυρισμα του Ηλιου απανω
στα μερη μας να τα ζεστανει να καρπισει ο τοπος και να λουλουδισει η φυση ολη,
,την Ιτια χορευαν για τη λεβεντια που πρεπει να’χει ο ανθρωπος στο κορμι
και στις πραξεις στα λογια του,η Παπαδια γιατι ηθελε επιδεξιο χορευτη να δειξει
τη τεχνη και την φαντασια του,τον Αητο για την περηφανεια του ανθρωπου στα
βασανα και τους καημους της ζωης,»ενας Αητος περηφανος καθοντανε στον Ηλιο
και λιαζοτανε»,,και το Ραστ μια τελετουργια χορου και μουσικης,να σχιστει η καρ-
δια σου και να αλαφρυνει σαν πουλι να πεταξει στον ομορφο κοσμο και θανατο
να μην βαλει στο νου της,η μια παρεα σεβονταν την αλλη παρεα,δεν την προκα-
λουσε με πραξεις και με λογια,φασαριες δεν γινονταν,και οι ξενοι που ερχονταν
στο πανηγυρι απο τα γυρω χωρια,αλλα και απο πιο μακρυνα,ηταν προσεκτικοι
κοι σεβαστικοι να μην προσβαλουν,πανω στο παταρι,κατασκευη απο ξυλα καδρο-
νια και ταυλες,ηταν τα οργανα,στην πρωτη σειρα ο κλαριτζης,ο τραγουδιστης,και
οπωσδηποτε υπηρχε γυναικα τραγουδιστρια,αλλα και μια τραγουδιστρια νεαρη
ομορφη κοπελα για τα ελαφρια,τα αλεγρα,τραγουδια,τα γρηγορα,αυτη ηταν ορ-
θια,χορευε και κουνιονταν συνεχως στον ρυθμο της μουσικης,χτυπωντας το ντεφι
και σειοντας τα ζιλια στα χερια της,στην πισω σειρα ηταν οι αλλοι οργανοπαιχτες,
απο το πανηγυρι στη Μαχαιρα περασαν οι ξακουστοι Χαλκιαδες,ο Φωτης Χαλκιας
στο λαγουτο και το τραγουδι,αφταστος τραγουδιστης,ο Τασος ο Χαλκιας στο
κλαρινο,μεγαλος δεξιοτεχνης,ο Φουσκομπουκας στο κλαρινο,πατερας του Αριστει-
δη Μοσχου,ο Χαραλαμπος Μαργελης απο το Μεσολογγι,ονομαστο κλαρινο,μεχρι
και η ξακουστη η τραγουδιστρια η Ριτα η Αμπατζη ηρθε τη δεκαετια του 1930
με συνοδεια το κλαρινο του Χαραλαμπου Μαργελη,και ο μεγαλος ο Βασιλης ο
Σαλεας με το κλαρινο του,»ενας ειναι ο Σαλεας στην Ελλαδα βρε παιδια»,
ο Βασιλης ο Σουκας μεγαλος δεξιοτεχνης του κλαρινου και ευγενικος ανθρωπος,
αρχοντικος,,κι αλλα κλαρινα ηρθαν,ο Θυμιος ο Αριστοπουλος,ο πατε-
ρας του Κωστα του Αριστοπουλου,αθωος αγαθος ανθρωπος,ηρθε και ο Βαρ-
βατος,ο Κωστας ο Κωνσταντινου,ο Νικος Καλαμπαλικης,καλα παλια κλαρινα
της περιοχης μας,ο Κολουκουρας στο βιολι,ο Θεοδωροπουλος στο κλαρινο,ο
Χρηστος ο Κατσαμακης καλο κλαρινο δεξιοτεχνης,τα τελευταια εδω χρονια,
περασαν και πολλοι τραγουδιστες,ο μεγαλος τραγουδιστης ο Τακης ο Καρναβας,
αυτος στο χωριο ερχονταν απο μικρο παιδι,ειχε συγγενεις εδω,ο Τασος Καρναβας
που ειχε ταβερνα στο χωριο ηταν αδερφος του πατερα του του Γιωργου Καρναβα,
ακομη ηρθε η Τασια Βερρα,η Γιουλα η Κοτρωτσου ,σεμνη και ομορφη κοπελα,
επισης ηρθε η Μαριτσα Βαρβατου,ο Νικος Παπαγεωργιου απο την Μαχαλα,η
Μαριτσα η Βλαχοδημου και ο Νικος ο Βλαχοδημος,αδερφια απο την Λεπενου,
η Βασω Αθανασακη,ανηψια τους,η Μαρια Γιαννακα με καταγωγη απο τη Μαχαιρα,
ο Χρηστος ο Γιουρουκης,ο Δημητρης ο Αποστολου,αυτοι που εφερναν οργανα στο
πανηγυρι ηταν ο μπαρμπα Βασιλης ο Βετλαντζας [Κουβελης],ο μπαρμπα Λιας ο
Κουτρουμανος,ο Σταματης ο Παπασταμος,ο Χαριλαος ο Μποζωνης,ο Λευτερης
ο Κουβελης,ο Σταυρος και ο Νικος Μακρυπιδης,ο Νικος και ο Γιαννης Κανατσου-
λας [Παπατρεχας],ο Χρηστος[Κιττας] Στρατος,ο Αντωνης Κανατσουλας[Παπατρε-
χας],ο Χρηστος Μπαρμπαρουσης,ο Κωστας Μπαρμπαρουσης,στα νεωτερα χρο-
νια ο Νικος Κουβελης Βετλαντζας,ο μπαρμπα Βασιλης ο Λιαμης,ο Στρατος ο
Παπατρεχας Κανατζουλας,ο Νεστορας Μπαρμπαρουσης,ο Μπαμπης ο Παπαχαρα-
λαμπους,ο Λακιας ο Λιαμης,
κατα μαρτυρια την δεκαετια του 1950 στο καφενειο του Σταματη Παπασταμου
ερχονταν και επαιζε κλαρινο στο μαγαζι ο Γιαννης ο Βασιλοπουλος,νεαρος τοτε,
που εμενε στη Μαχαιρα σε καταυλισμο τσιγγανων,»ενα ευγενικο μετρημενο
παιδι»,ειχαν τις σκηνες τους εκει στον »μυλο του Λιαμη»,τον συνοδευε στο
τραγουδι ο Λιας ο Τσαπαρελλης,ο καραγκιοζοπαιχτης απο την Μαχαιρα ,
και στη Μαχαιρα σε σκηνες τσατουρια τσιγγανων εζησε και μεγαλωσε ο Βασιλης
ο Σαλεας,το πιο μεγαλο κλαρινο που βγηκε στην Ελλαδα ποτε,αφταστος δεξιο-
τεχνης,μαγος του κλαρινου,λενε πως σ’ενα πανηγυρι του Αγιου Χριστοφορου
ειχε φερει ο Λιας ο Κουτρουμανος τον Βασιλη ο Σαλεα κι οταν σηκωθηκε η
Μαρωτσο [της Βαρβαρας Βοτση]ενα ατυχο ταπεινο πλασμα,τοτε ο Σαλεας
εσπασε το κλαρινο,χιλια κομματια το’κανε,τοσο λιανα και γλυκα επαιζε,ολα
τα ντερτια κι ολους τους καημους αλλα κι ολες τις χαρες της φτωχολογιας και
του κοσμου του ντουνια επαιξε,κι ακουσθηκαν,γιατι ο Σαλεας με τους Βοτσεους
ειχε μεγαλωσει στο χωριο απο μικρο παιδι μεσα στη φτωχεια και την αξιοπρε-
πεια,ισως πιο τσιγγανικα,πιο ελληνικα,πιο ανθρωπινα να μην επαιξε ποτε το
κλαρινο του Σαλεα απο εκεινο το χορο της Μαρωτσος τοτε,το κλαρινο τσα-
κισε σε χιλια κοματια ηχων, εκλαψε τιναχτηκε η μαγεια του ηχου,ραγισε η καρδια
κι ενωθηκε με το χορο του ταπεινου πλασματος,
τα οργανα τα εβαζαν να παιξουν στα καφενεια μεσα η’ αν ηταν καλος καιρος εξω,
αν δεν εβρεχε και δεν εκανε κρυο,μπροστα απο το μαγαζι,και χορευαν στο δρομο,
τοτε δεν περνουσαν αυτοκινητα απο τον δρομο,ηταν ελαχιστα,αρχιζαν να παιζουν
αποβραδυς μεχρι την ανατολη του ηλιου,την αλλη μερα,κι ακομα πιο πολυ,εγιναν
πανηγυρια εκτος απο τα καφενεια και αλλου,στη αποθηκη κατω στο μεγαλο σπιτι
των Μακρεων,εκει σ’ενα πανηγυρι ο Τακης ο Νασουλας Κουβελης σερνει τον χορο
απο πολλα ατομα και τον βγαζει εξω στο δρομο και μετα παλι να μπαινει μεσα χο-
ρευοντας ασταματητα κι αστειευοντας,και ο δασκαλος ο  Μακιας[Γερασιμος] Παπα-
τρεχας,μερακλης χορευτης,να χορευει τη Γενοβεφα,ειδα και τον Παπαξαρχη Στρατο,
παπα λεβεντη μερακλη χορευτη,να χορευει και να πειραζει την ομορφη πεταχτουλα
τραγουδιστρια σεμνα-ασεμνα με το ντεφι και τα ζιλια,χαρα να τον βλεπεις
[ο Παπαξαρχης καταγονταν απο την Μαχαιρα κι ηταν πολλα χρονια παπας στη Παπα-
δατου κι ακομα εκει πινουν νερο στ’ονομα του],
εγιναν πανηγυρια στον κηπο του Γιωργου και Νικου Καρελακη,στον κηπο του μπαρ-
μπα Σπυρου του Γκολφη στα μαγαζια,στη πλατεια του χωριου,στην πλατεια της εκκλη-
σιας,στο οικοπεδο του Κωστα Χασαπη,πολλα αυτα ,που ηταν το πανηγυρι στο χωριο,
αυτα που γινονταν και τα αισθηματα και οι χαρες,γιορταζε το χωριο,να φυγει να εξορι-
σθει το Κακο,και να σηκωθει ν’αναστηθει το Καλο και να κυριεψει η Χαρα,και η Αφθο-
νια στη Γη,και στις καρδιες των ανθρωπων η ξεστασια και η απλοτητα,
Εγω,απο μικρος γυριζα στα πανηγυρια,να βλεπω τους ανθρωπους να γλεντουν να χο-
ρευουν να’ναι χαρουμενοι.
.
ολα τα μεγαλα καλα κλαρινα βγηκαν απο την Αιτωλοακαρνανια
και ξεκιναμε,στην αρχη ,τον περασμενο αιωνα,ηταν ο Νικολαος Σουλευμανης στο
Μεσολογγι πατριαρχης του κλαρινου στην Ελλαδα,ο Χαραλαμπος Μαργελης,ο
Φουσκομπουκας,ο Βασιλης Σαλεας,ο Γιαννης Βασιλοπουλος,ο Βαγγελης Κοκκωνης,
ο Κωστας Αριστοπουλος,ο Παναγιωτης Πλαστηρας,ο Χρηστος Κατσαμακης,ο Νεκτα-
ριος Κοκκωνης,ο Πανος Κοτρωτσος
κι απο εδω βγηκε ο Τακης Καρναβας απο την Κανδηλα Ξηρομερου.
ο Αφταστος Τραγουδιστης
.
.
Ο ΚΑΡΝΑΒΑΣ ΜΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΞΗΡΟΜΕΡΟ
ΤΑΚΗΣ ΚΑΡΝΑΒΑΣ-χ.ν.κουβελης
.
Οπως μεσα στα πουλια ξεχωριζει
τ’αηδονι
ετσι αναμεσα στους ανθρωπους
ξεχωρισε και τραγουδησε
.
ν’ακουσουμε.
.
.

Τακης Καρναβας-Εκλογαι απο τα τραγουδια του-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

ΕΚΛΟΓΑΙ ΑΠΟ ΤΑ ΔΗΜΟΤΙΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ  ΤΟΥ ΤΑΚΗ ΚΑΡΝΑΒΑ -χ.ν.κουβελης

Η μεγαλη η αθανατη φωνη του Τακη Καρναβα
στις λυπες στις χαρες στις πικρες στους καημους στη ζωη
ειχε αυτα τα λογια
.
ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΑ
κι απανω στη τριανταφυλλια
κανει μια περδικα φωλια
μεσα  τη φκιαχνει με φλουρια
απ’ εξω με τριανταφυλλα
κι αναταραχθει η περδικα
.
ΑΓΑΠΑΜΕ ΠΟΥΛΑΚΙ ΜΟΥ
αγαπαμε πουλακι μου
πως μ’αγαπουσες πρωτα
λογια του κοσμου μην ακους
και τη καρδια σου ρωτα
με ξεχασες με πληγωσες
μου πηρες τη καρδια μου
.
γεια σου Βασιλη Σουκα να ζησει το Ξηρομερο
.
ΑΠΟΨΕ ΚΡΥΟ ΕΚΑΝΕ
αποψε κρυο εκανε ματακια μου
κρυο και τραμουντανα
τα περιγυαλια πηξανε
και οι βρυσες μαρμαρωσαν
κι εσεις περιβολακια μου
με τ’ανθη στολισμενα
μην ειδατε τον αρνητη
.
ΒΑΡΙΑ ΦΟΡΤΙΑ ΚΟΥΒΑΛΩ
βαρια φορτια κουβαλω
στις πλατες μου απανω
κι αν αρρωστησω πεστε μου
ο δολιος τι θα κανω
ποιος θα ξυπνησει το πρωι
ψωμι να παει να φερει
και να δουλεψει ακουραστα
χειμωνα καλοκαιρι
θεε μου σε παρακαλω
ψυλαξε την υγεια μου
να’χω τα χερια μου γερα
να ζησω τα παιδια μου
.
ΒΛΑΧΟΘΑΝΑΣΗΣ
βγηκα ψηλα στον Ολυμπο Θαναση Βλαχοθαναση
κι αγναντεψα κατακαμπης Θαναση Βλαχοθαναση
βλεπω λιμερια κλεφτικα Θαναση Βλαχοθαναση
κι απο μερια κλεφτοπουλα Θαναση Βλαχοθαναση
με τα σπαθια στα χερια τους Θαναση Βλαχοθαναση
.
ΓΙΑΝΝΑΙΝΑ ΓΙΑΝΝΑΚΑΙΝΑ
Γιανναινα Γιαννακαινα  Κοντογιαννακακαινα
να μην πας για λαχανα
θα μας φερεις βασανα
να μη πας για λαχανιδες
θα σου κοψουν τις κοτσιδες
να μη πας και για πουρναρια
θα σου κοψουν τα ποδαρια
.
ΓΡΙΑ ΤΖΑΒΕΛΑΙΝΑ
κοριτσια απο τα Γιανναινα γρια Τζαβελαινα
νυφαδες απ’το Σουλι τα μαυρα να φορεσετε
να μαυροφορεθητε το Σουλι θα χαρατσωθει
χαρατσι θα πληρωσει
Τζαβελαινα σαν τ’ακουσε πολυ της κακοφανει
.
ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΠΩΣ ΓΕΝΝΗΘΗΚΑ
δεν ξερω πως γεννηθηκα και ποιον εχω πατερα
ερωτησα να μαθω γω τη μανα μου μια μερα
κι εκεινη μ’αποκριθηκε τι με ρωτας παιδι μου
ειναι βαρυ το μυστικο που εχω στη ψυχη μου
αν μαθεις τουτο το κρυφο που εχω στη καρδια μου
τοτε θα φυγεις γιοκα μου για παντα απο κοντα μου
.
ΕΝΑΣ ΑΗΤΟΣ ΚΑΘΟΤΑΝΕ
ενας αητος καθοτανε
στον ηλιο και λιαζοτανε
αλλος αητος επερασε
και δεν τον καλημερισε
αητε γιατι δεν κυνηγας
μον’ καθεσε και βλαστημας
καθεσε και πικρενεσε
αετε μου και μαραινεσε
μου πηρανε το ταιρι μου
μεσ’ απο το χερι μου
και πηγε σ’αλλη γειτονια
κοιμαται σ’αλλη αγκαλια
.
ΗΛΙΕ Μ’ ΓΙΑΤΙ ΑΡΓΗΣΕΣ ΝΑ ΒΓΕΙΣ
ηλιε γιατι αργησες να βγεις να πας να βασιλεψεις
μαυρα ματια ν’αγναντεψεις
μηπως με τ’αστρα μαλωσες μηπως με το φεγγαρι
ματια μου ποιος θα σε παρει
ουτε με τ’αστρα μαλωσα ουτε με το φεγγαρι
με το νιο που θα με παρει
.
ΔΕΝ ΞΑΝΑΠΕΡΝΩ ΑΠΟ ΤΟΥΤΟ ΤΟ ΣΤΕΝΟ
δεν ξαναπερνω απο τουτο το στενο
γιατι παντρευεται εκεινη π’αγαπω
.
ΕΣΕΙΣ ΒΟΥΝΑ ΑΠΑΤΗΤΑ
εσεις βουνα απατητα με τις βουνοκορφες σας
για παρτε με και μενανε να δω τις ομορφιες σας
εδω που ζω στα χαμηλα αγαπη δεν γνωριζω
μεσα στη νυχτα μοναχος σαν γκιωνης τριγυριζω
τι να τη κανω τη ζωη βουνα μου δοξασμενα
βαρεθηκα τα ματια μου να βλεπω δακρυσμενα
.
ΠΑΤΕΡΑ ΠΟΥ ΣΕ ΠΙΚΡΑΝΑ
πατερα που σε πικρανα συγνωμη σου ζηταω
και τωρα που το σκεφτουμαι αβασταχτα ποναω
στα χρονια μου τα παιδικα σε ποτισα φαρμακι
και πριν την ωρα σ’εκανα να γινεις γεροντακι
πατερα δωσ’μου μιαν ευχη και χαρι απ’τη καρδια σου
και σου’φερα πολυ νωρις τα χιονια στα μαλλια σου
.
ΠΕΡΠΑΤΕΙΣ ΑΝΑΡΙΑ ΑΝΑΡΙΑ
περα στο περα μαχαλα
στο περα και στο δωθε
περπατεις αναρια αναρια
σα τη παπια στα λιβαδια
τρελενεις ολα τα παιδια
κι ολα τα παλλικαρια
.
ΣΟΥ ΠΑΡΑΓΓΕΛΝΩ ΜΑΥΡΗ ΓΗΣ
σου παραγγελνω μαυρη γης
κι αραχνιασμενο χωμα
αυτους τους νιους που σου στειλα
να μην τους αραχνιασεις
βαλτους να φαν βαλτους να πιουν
βαλτους να τραγουδησουν
.
ΠΑΤΕΡΑ ΔΕΝ ΕΓΝΩΡΙΣΑ
πατερα δεν εγνωρισα δε φιλησα μητερα
απ’ανθρωπο δεν ακουσα ποτε μια καλημερα
γλυκο ψωμι δεν εφαγα δεν ενιωσα τα χαιδια
μοναχος εκοιμομουνα τα παγωμενα βραδυα
.
ΜΑΡΑΙΝΟΜΑΙ Ο ΚΑΗΜΕΝΟΣ
μαραινομαι ο καημενος σαν το βασιλικο
οπου τονε ποτιζουν θαλασσινο νερο
.
Ο ΜΑΗΣ
τωρα ειν’ ο μαης κι ανοιξη
τωρα το καλοκαιρι
τωρα κι ο ξενος μαη βουλεται
στον τοπο του να παει
νυχτα σελωνει ο Μαης  τ’αλογο
νυχτα το καλλιβωνει
βαζει τα πεταλα χρυσα
και τα καρφια ασημενια
.
ΑΠΟΨΕ ΠΟΥ ΚΟΙΜΟΜΟΥΝΑ
αποψε ματακια μ’ που κοιμομουνα
γλυκα κι ονειρευομουνα
ειδα ενα ονειρο ματακια μου γλυκο
ξηγατο μανα μ τ’ονειρο
.
ΜΕΣ’ΤΑ ΝΕΡΑ ΣΟΥ ΠΟΤΑΜΕ
μεσ’τα νερα σου ποταμε τα ντερτια μου θα ριξω
κι ολα μου τα βασανα σε σενα θα τα πνιξω
σαν πεσει μπορα δυνατη και συ θα κατεβασεις
εκει που πας στη θαλασσα κι αυτα θα τα πεταξεις
να σκορπιστουν  στα πελαγα σ’ολη την οικουμενη
μηπως προλαβω να χαρω οση ζωη μου μενει
.
ΞΕΝΙΤΕΜΕΝΟ ΜΟΥ ΠΟΥΛΙ
ξενιτεμενο μου πουλι
κι αλαργινο μ’ αηδονι ξενακι μου
η ξενιτεια ξενε σε χαιρεται
κι εγω πινω φαρμακι ξενακι μου
τι σου στειλω σου ξενε μου
αυτου στα ξενα που’σαι ξενακι μου
.
Ο ΓΕΡΟ ΤΣΕΛΙΓΚΑΣ
σ’αυτες τις ραχες τις ψηλες λεβεντες μου που πατε
σας βλεπ’ ο γερο τσελιγκας τα νιατα του θυμαται
τσελιγκα γερο τσελιγκα του λεν’ δυο βλαχοπουλες
ποσες φορες ανεβηκες εκεινες τις ραχουλες
.
Ο ΠΑΛΑΜΙΩΤΗΣ
οσα κακα κι αν εκανες Παλαμιωτη μου
ολα συμπαθησμενα
κι ενα κακο παιδι μου που εκανες
συμπαθησμους δεν εχει
που ανοιξες τις φυλακες τις ασημενιες πορτες
και χτυπησες τη συντροφια
.
ΟΛΕΣ ΟΙ ΔΑΦΝΕΣ
ολες οι δαφνες μαυρα μου ματια
κι ολες οι μαυροματες
ολες φιλι μου δωσαν
κι ολες το μετανιωσαν
και μια μικρη δαφνουλα
μου εχει παρει τη καρδουλα
.
ΟΤΑΝ ΘΑ ΠΑΣ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ
οταν θα πας στην εκκλησια
κι οταν θα προσκυνησεις
τα ταματα που σου’στειλα
να μη τα λησμονησεις
ν’αναψεις τ’αγιο κερι
στης Παναγιας τη χαρι
απ’τη σκληρη τη ξενιτεια
γρηγορα να με παρει
να’ρθω ξανα μανουλα μου
μεσα στην αγκαλια σου
να μη με τρωει ο καημος
που ειμαι μακρυα σου
.
ΠΑΝΩΡΙΑ
σαραντα μερες Πανωρια μου
σαραντα μερες  περπατω
να βρω παπα πνευματικο
απανω στις σαρανταδυο
βρισκω παπα πνευματικο
παπα μου ξεμολογαμε
τα κριματα συγχωραμε
.
ΠΟΥ ΗΣΟΥΝ ΠΕΡΔΙΚΑ
που’σουν ρουσα περδικα
που’σουν περδικα καημενη
κι ηρθες το πρωι βρεγμενη
ημουνα ρουσα περδικα
ημουνα περα στα πλαγια
στις βοσκες και στα λιβαδια
πεσ’μας ρουσα περδικα
πεσ’μας τ’ετρωγες στα πλαγια
στις δροσιες και στα χορταρια
.
ΣΕ ΞΕΝΟ ΧΩΜΑ ΠΕΡΠΑΤΑΣ
σε ξενο χωμα περπατας κι εχω βαρυ μαραζι
με τ’ονομα σου ξενυχτω και σενα δεν  σε νοιαζει
μου το’γραψαν οι φιλοι μου πως δεν ρωτας για μενα
με ξεχασες στη ξενιτεια κι εγω πονω για σενα
πως να αντεξω τον καημο με το βαρυ τον πονο
να βρισκεσαι στη ξενιτεια εγω κρυφα να λιωνω
.
ΣΗΚΩ ΑΠΑΝΩ ΔΗΜΗΤΡΩ Μ’
σηκωσ’απανω Δημητρω μ’ κι αλλαξε
και βαλε τα χρυσα σου Δημητρουλα μου
και βαλε τα χρυσα σου παπια χηνα μου
θα παμε απανω Δημητρω στ’Αγραφα
ψηλα στο Καρπενησι Δημητρουλα μου
ψηλα στο Καρπενησι παπια χηνα μου
.
ΑΠ’ΤΟ ΜΗΔΕΝ ΞΕΚΙΝΗΣΑ
απ’το μηδεν ξεκινησα να φτιαξω τη ζωη μου
τι τραβηξα ο δυστυχης το ξερει η ψυχη μου
κανενας δεν μου εδωσε ουτε ενα βελονι
να ραψω κεινο το παλιο το τρυπιο παντελονι
με το θεο προστατη μου με τη σκληρη δουλεια μου
περιουσια αποκτησα να ζησω τα παιδια μου
.
ΤΑ ΠΡΟΒΑΤΑ ΠΡΟΓΚΗΞΑΝΕ
τα προβατα προγκηξανε και τα σκυλια γαυγιζουν
εβγα Γιωργουλα μ’ για να δεις το τι μας τρογυριζουν
αν ειν’ο Κωστας ο ληστης να κρυψουμε τη Φροσω
γιατι και τουτη τη φορα πρεπει για να τη σωσω
κι αν ειναι χωροφυλακες με τον ενωματαρχη
τρεξε και σφαξε δυο αρνια και πες της Φροσως να’ρθει
.
Τ’ ΕΧΕΙΣ ΚΑΗΜΕΝΕ ΠΛΑΤΑΝΕ
τ’εχεις καημενε πλατανε και στεκεις μαραμενος
με τις ριζουλες στο νερο με τη δροσα στα φυλλα
Αλη πασας επερασε με δεκαοχτω χιλιαδες
κι ολοι στον ισκιο κατσανε και ολοι στη δροσια μου
και στο σημαδι μ’εβαλαν
.
ΑΓΓΕΛΩ ΚΡΑΙΝΕΙ Η ΜΑΝΑ ΣΟΥ
Αγγελω κραινει η μανα σου δεν ξερω τι σε θελει
να πας Αγγελω μ’ για νερο να πιουν τα παλλικαρια
μανα μ’ θα παω για κεντισμα με τ’αλλα τα κοριτσια
τα παλικαρια κι αν διψουν νερο να παν’ να φερουν
.
ΑΝ ΜΕ ΡΩΤΟΥΣΕΣ ΒΡΕ ΖΩΗ
αν με ρωτουσες βρε ζωη τι δωρο να μου κανεις
μοναχα θα σου γυρευα ποτε μη με πικρανεις
δε θα σου γυρευα λεφτα ουτε και μεγαλεια
γιατι το χρημα μοναχα δε φερνει ευτυχια
οσο η καρδια μου θα χτυπα και πεπαταει στο χωμα
ποτε μου να μη βγαλω πια το αγαπω απ’ το στομα
.
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΕΝΤΡΟ Ο ΠΟΝΟΣ ΜΟΥ
δεν ειναι δεντρο ο πονος μου για να τον ξεριζωσω
μητε πουλι με τουφεκια για να τον θανατωσω
εχει βαθεια τις ριζες του ο πονος ο δικος μου
που δεν τον ενιωσε κανεις μητε κι ο αδερφος μου
σε ολους οταν ποναγαν σταθηκα στο πλευρο τους
μα τωρα που πονω εγω με βλεπουν σαν εχθρο τους
.
ΔΥΟ ΦΙΛΛΟΙ ΜΟΥ ΜΙΛΗΣΑΝΕ
δυο φιλοι μου μιλησανε για καποια προξενεια
μου’παν’ πως ηταν πλουσια κι εχει πολλα λεφτα
τα λεφτα δεν με σκλαβωνουν λιγα η’ πολλα
θελω μονο να’ναι ενταξει και να μ’αγαπα
εγω γυρευω ανθρωπο να’χει καλη καρδια
ποτε δεν ονειρευτηκα τα πλουτη τα πολλα
ποσο αξιζει ο ανθρωπος να’ναι αγαπημενος
να’χει πολλα χαρισματα κι ας ειναι και φτωχος
τα πλουτη δεν τ’αγαπησα και τα πολλα λεφτα
αφου ειμαι ενα φτωχοπαιδο ολα ειναι περιττα
τα λεφτα δεν με σκλαβωνουν λιγα η’ πολλα
θελω μονο να’ναι ενταξει και να μ’αγαπα
.
ΕΓΩ ΤΗ ΦΤΩΧΕΙΑ ΕΖΗΣΑ
εγω τη φτωχεια εζησα απ’τα μικρα μου χρονια
δεν το ξεχνω που γυριζα με τρυπια παντελονια
κρεμμυδι με ξερο ψωμι εβαζα στο σακκουλι
σε ξενα χερια δουλευα να βγαλω μεροδουλι
με το κεφαλι μου ψηλα καμαρωτα βαδιζω
μου φτανουν τιμια να ζω τα λιγα που κερδιζω
.
ΕΧΘΕΣ ΕΙΔΑ ΣΤΟΝ ΥΠΝΟ ΜΟΥ
εχθες ειδα στον υπνο μου τρεις ομορφες κοπελλες
οι τρεις πανω σε αλογα με χρυσαφενιες σελλες
η μια πηγε στο ποταμο τη προικα της να πλενει
ηταν σαν πουλια λαμπερη κι αρχοντοκαμωμενη
η δευτερη στον αργαλειο εβαλε να υφανει
φοραει και δυο σειρες φλουρια κοραλινο γιορτανι
η τριτη η ροδοχειλη  νεραιδογεννημενη
πλανο κρασι με ποτισε κι εχω καρδια καμενη
.
ΡΟΥΣΕΣ ΚΑΙ ΞΑΝΘΟΜΑΛΛΟΥΣΕΣ ΜΟΥ
ρουσες μου και  ξανθομαλλουσες μου
σεις με βαλατε στη μεση
να διαλεξω ποια μ’αρεσει
να διαλεξω  την Ελενη
τη μικρη τη χαιδεμενη
.
ΤΙ ΕΙΝ’ΤΟ ΚΑΚΟ ΠΟΥ ΕΠΑΘΑ
τι ειν’ το κακο που επαθα μερα ηταν μεσημερι
μου ειπαν την αγαπη μου αλλος την εχει ταιρι
δεν ηταν κανας αγνωστος δεν ηταν κανας ξενος
παρα’ταν  ο φιλος ο καλος  θα τρελαθω ο καημενος
.
ΣΕ ΤΟΥΤΗ ΤΑΒΛΑ ΠΟΥ’ΜΑΣΤΕ
σε τουτη ταβλα που’μαστε σε τουτο το τραπεζι
τον αγγελο φιλευαμε και το Χριστο κερναμε
και τη Παρθενο Δεσποινα ολοι την προσκυναμε
να μας χαρισει τα κλειδια
.
ΣΕΛΗΜΠΕΗΣ
να’χε καει ο πλατανος Σελημπεη γιος του Κατσιμπεη
να του’πεφταν τα φυλλα μαυρα ματια μαυρα φρυδια
Σελημπεη μπεοπουλο της Πατρας αρχοντοπουλο
που κρεμασαν το μποι σου Σελημπεη γιος του Κατσιμπεη
γιε μ’,το μαργαριταρενιο μια χαρα ηταν το καημενο
Σελημπεη τρομαρα σου να μην το μαθ’η μανα σου
.
ΩΡΑ ΚΑΛΗ ΣΑΛΕΑ
ωρα καλη Σαλεα μου αφτου που πας στον Αδη
εμεις θα σε θυμομαστε κι ας εισαι στο σκοταδι
ελατε φιλοι και γνωστοι να κλαψουμε παρεα
ο Χαρος ο αδισταχτος  μας πηρε το Σαλεα
ησουνα φιλος κι αδερφος Σαλεα μου Βασιλη
με το γλυκο κλαρινο σου μας γλυκανες τα χειλη
.
ΟΣΑ ΠΟΥΛΑΚΙΑ ΣΤΑ ΒΟΥΝΑ
οσα πουλακια στα βουνα ολα τα ημερευω
κι ενα πουλι περηφανο αυτο δεν ημερευει
θα στησω βροχια στα βουνα

να’χα τη χαρη σου αετε να πεταγα στα πλαγια
ν’αγναντευα τη Λειβαδια τη Θηβα και τη Δαυλια

ξυπναει η κορη το πρωι
βαρια’ναι φιλημενη
.
Θ’ΑΦΗΣΩ ΓΕΝΙΑ ΚΑΙ ΜΑΛΛΙΑ
θ’αφησω γενια και μαλλια για να με λενε γερο
χαρητε νεοι τον ντουνια διπλος καημος
γιατ’ο καιρος διαβαινει
κι οποιος θα μπει στη μαυρη γη πουλακι μου
ποτε δεν ξαναβγαινει
.
ΜΙΑ  ΜΕΛΑΧΡΙΝΗ
μια μελαχρινη μου’δωσε φιλι
γιατι δεν μας το λες
παρα καθεσε και κλαις
.
ΜΙΚΡΟΣ ΠΟΥ’ΕΙΝ’ Ο ΚΑΡΒΑΣΑΡΑΣ
μικρος που’ειν’ ο Καρβασαρας
πο’χει ενα πηγαδακι μικρο χελιδονακι
παν’τα κοριτσια για νερο
κι ερχονται φιλημενα για δεστε τα καημενα
πηγα κι εγω να πιω νερο
και βρισκω την αγαπη κοντουλα και γεματη
.
ΟΤΑΝ ΠΟΝΑΕΙ Η ΚΑΡΔΙΑ
οταν πονεσει η καρδια δυσκολα τι γιατρευεις
και τοτε πια στο θανατο παρηγορια γυρευεις
ειμ’ενας πονεμενος απ’αγαπη προδομενος
εχω κι εγω ενα καημο που δεν μπορω να σβησω
κι αν δεν εβρω το γιατρικο το Χαρο θα ζητησω
.
ΠΑΡΕΑ  ΜΕ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ
παρεα με τους φιλους μου  και με τη Βερενικη
μια νυχτα περπατησαμε μεσ’τη Θεσσαλονικη
στη Τουμπα το γλεντησαμε κι υστερα στο Περαια
ποτε μου δεν συναντησα γυναικα πιο ωραια
και με κλαρινο ομορφο κρασι και σαντουρακι
κι η Βερενικη ητανε απ’το Καραμπουρνακι
.
ΑΔΕΡΦΙΑ ΜΗ ΜΑΛΩΝΕΤΕ
αδερφια μη μαλωνετε και μη κακολογητε
γιατι μια μερα στη ζωη θα ξαναγαπηθητε
εσεις που μεγαλωσετε σε μιας μανας χερια
ειναι ντροπη μωρε παιδια να ρθητε στα μαχαιρια
για μια μικρη κληρονομια χαλατε τη καρδια σας
ολα εδω θα μεινουνε και δεν θα’ρθουν κοντα σας
.
ΕΣΕΙΣ ΠΟΥΛΙΑ ΠΕΤΟΥΜΕΝΑ-ΤΡΥΓΩΝΑ
εσεις πουλια πετουμενα πετατε στον αερα
τα καημενα τα παραπονεμενα
εσεις ταχια παντρευεστε και γινεστε ζευγαρια
κι εγω η τρυγωνα η ορφανη δεν ξερω τι να κανω
η καημενη η παραπονεμενη
παω και φκιανω αλλου φωλια
.
ΑΠΟΨΕ ΘΕΛΩ ΤΑ ΠΑΛΙΑ
αποψς θελω τα παλια να ξαναθυμηθουμε
να ξαναγινουμε παιδια να ξαναγαπηθουμε
ετουτη τη καλη βραδυα με τα πολλα μερακια
να διωξουμε απο μεσα μας ολα μας τα φαρμακια
.
ΓΙΑ ΜΙΑ ΦΟΡΑ  ΕΙΝ’Η ΛΕΒΕΝΤΙΑ
για μια φορα ειν’η λεβεντια και μια φορα ειν’τα νιατα
νιατα μου και παλι νιατα ολο λεβεντια γεματα
για μια φορα περπατησα κι εγω με το φεγγαρι
νιατα μου και παλι νιατα ολο λεβεντια γεματα
.
ΔΥΟ ΔΑΚΡΥΑ ΚΑΙ ΔΥΟ ΚΛΩΝΙΑ
γιε μ’,δυο δακρυα και δυο κλωνια
σου στελνω απο θυμαρι
γιε μ’,και χωμα απ’τη πατριδα σου
γλυκο μου παλλικαρι
γιε μ’,το χωμα φιλα γιοκα μου
και μυρισ’ το θυμαρι
γιε μ’,να μη μπορεσ’ η ξενιτεια
σκλαβο της να σε παρει
.
ΕΚΑΝΑ ΠΑΣΧΑ ΜΟΝΟΣ ΜΟΥ
εκανα Πασχα μονος μου στα ερημα τα ξενα
δεν εφαγα ζεστο ψωμι ουτε αυγα βαμενα
σημερα ψενουνε τ’αρνια λενε Χριστος Ανεστη
και στη δικη μου τη καρδια πικρο φαρμακι πεφτει
δεν ειδα Επιταφιο δεν ακουσα καμπανα
ο νους μου ειναι στο χωριο στη δολια μου τη μανα
.
ΕΝΑΣ ΖΗΤΙΑΝΟΣ ΠΕΘΑΝΕ
ενας ζητιανος πεθανε στης εκκλησιας τη σκαλα
ειχε πολλα παραπονα και βασανα μεγαλα
ταφο να φκιαξετε κατω απο’να γεφυρι
για να περνουν οι ομορφες να παν στο πανηγυρι
.
ΠΑΝΑΘΕΜΑ  ΣΑΣ ΒΑΣΑΝΑ
παναθεμα σας βασανα
πικρες καημοι και πονοι
τον ανθρωπο γεραζετε
προτου να’ρθουν οι χρονοι
ειναι βαρια η ξενιτεια
ειναι βαρια τα ξενα
.
ΠΟΥΛΑΚΙ  ΞΕΝΟ
πουλακι ξενο ξενιτεμενο
πουλι χαμενο κι αλαργινο
που ν’ακουμπισω να ξενυχτισω
να μη χαθω
καθε κλαρακι βασταει πουλακι ζευγαρωτο
βραδυαζει η μερα σκοταδι πεφτει
και τι να γινω το μοναχο
.
ΠΩΣ ΤΟ ΤΡΙΒΟΥΝ ΤΟ ΠΙΠΕΡΙ
πως το τριβουν το πιπερι
του διαβολου οι καλογεροι
με το κωλο[με το σμπαθειο]τους
για σκωθητε παλλικαρια με σπαθια και με χατζαρια
και με τ’μυτ’
για σκωθητε παλλικαρια με σπαθια και με χατζαρια
και με το γονα το τριβνε
για σκωθητε παλλικαρια με σπαθια και με χατζαρια
και με τ ‘ πλατ’ το ξεφλουδιζουν
για σκωθητε παλλικαρια με σπαθια και με χατζαρια
και με τ’αφτι το τριβουν
για σκωθητε παλλικαρια με σπαθια και με χατζαρια
.
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΕΝΤΡΟ Ο ΠΟΝΟΣ ΜΟΥ
δεν ειναι δεντρο ο πονος μου για να τον ξεριζωσω
μητε πουλι με τουφεκια να τον θανατωσω
εχει βαθεια τις ριζες του ο πονος ο δικος μου
που δεν τον ενιωσε κανεις μητε κι ο αδερφος μου
σ’ολους οταν ποναγαν σταθηκα στο πλευρο τους
μα τωρα που πονω εγω με βλεπουν σαν εχθρο τους
.
ΠΟΣΟ  ΓΛΥΚΕΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΖΩΗ
ποσο γλυκεια ειναι η ζωη μα ποση πικρα εχει
γεννιεται ο ανθρωπος θαρρεις ολα να τ’αντεχει
καθε χαρα που ερχεται ξεχναει κι ενα πονο
γελαει μεσ’τη συμφορα μα φερνει παλι πονο
ποσο μικρη ειναι η ζωη κι απεραντος ο κοσμος
γεννιεται ο ανθρωπος θαρρεις για να ΄πεθαινει μονος
.
ΟΣΑ  ΧΟΡΤΑΡΙΑ  ΕΧΕΙ Η ΓΗ
οσα χορταρια εχει η γη και φυλλα  απο τα δεντρα
τοσα φλουρακια ξοδιασα για σενα μαυροματα
κι ακομα δεν σε φιλησα στα ματια και στα φρυδια
κι αναμεσα στα στηθια σου
.
ΠΑΡΑΓΓΕΙΛΑ ΝΑ ΦΕΡΟΥΝΕ
παραγγειλα να φερουνε στο γαμο σου λουλουδια
και να σου πουν αγαπη μου τα πιο ομορφα τραγουδια
κοκκινο τριανταφυλλο να βαλουν στο λαιμο σου
εμενα σου θυμιζουνε τον πρωτο ανθρωπο σου
τωρα που σε παντρευουνε σου δινουν εναν αλλο
μ’αφηνεις στην καρδουλα μου πικρο καημο μεγαλο
.
Ο ΗΛΙΟΣ ΒΑΣΙΛΕΥΕΙ
ο ηλιος βασιλευει κι η μερα σωνεται
κι ο νους μου απ’την αγαπη δεν συμαζωνετε
εβγα να σε δω δυο λογια να σου πω
το φεγγαρι κανει βολτα στης αγαπης μου τη πορτα
το φεγγαρι κανει γυρω στης αγαπης μου το κηπο
βασιλικος θα γινω στο παραθυρι σου
κι ανυπαντρος θα μεινω για το χατιρι σου
ποιος σε φιλησε και σε κοκκινισε
.
ΣΤΟ  ΞΗΡΟΜΕΡΟ  ΓΛΕΝΤΑΝΕ
στ’Αγρινιο στο Μεσολογγι αντιλαλουν βουνα και λογγοι
στο Ξηρομερο γλεντανε και τον Καρναβα αγαπανε
χορευουν νιοι χορευουν νιες χορευουν γεροι και γριες
πεντοχιλιαρα σκορπανε με τον Καρναβα γλεντανε
ολος ο κοσμος χαιρετε γλενταει και τα σπαει
και σαν αηδονι  ο Καρναβας τους γλυκοτραγουδαει
.
ΤΑΧΑ ΔΕΝ ΗΜΟΥΝ ΝΙΟΣ
ταχα δεν ημουν νιος  κι εγω  δεν ημουν παλλικαρι
ταχα δεν επερπατησα εγω με το φεγγαρι
βλεπω τους νιους πικρενουμαι τις νιες και τις ζηλευω
να ξανανιωσω μια φορα αυτο μοναχα γυρευω
.
ΑΝΘΟΥΛΑ
αγαπα με Ανθουλα μου
μικρη χωριατοπουλα μου
οπως κι εγω σ’αγαπησα
και το μυαλο μου ραγισα
.
ΤΙΝΟΣ ΚΑΛΥΒΑ ΚΑΙΓΕΤΑΙ
τινος καλυβα καιγεται
τινος μαντρι καπνιζει
ουτε καλυβα καιγεται
ουτε μαντρι καπνιζει
κανουν οι βλαχοι μια χαρα
παντρευουνε  μια  βλαχουλα
.
ΤΟΥ ΑΝΤΡΟΥΤΣΟΥ Η ΜΑΝΑ ΧΑΙΡΕΤΑΙ
τ’Αντρουτσου η μανα χαιρεται
του Διακου,παιδια μου,καμαρωνει
για τ’εχουν γιους αρματωλους
και γιους καπεταναιους
.
ΧΑΡΕ ΚΑΚΟΥΡΓΕ ΑΝ ΠΑΡΕΙΣ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ
Χαρε κακουργε απονε καταραμενε Χαρε
αν παρεις την αγαπη μου μαζι κι εμενα παρε
εσυ βαρια αρρωστησες κι εγω φαρμακι πινω
σαν ειμαι στο κρεβατι σου στο Χαρο δεν σε δινω
.
ΒΑΘΕΙΑ ΣΠΗΛΙΑ ΜΕΣ’ΤΑ ΒΟΥΝΑ
βαθεια σπηλια μεσ’τα βουνα θα βρω να κατοικισω
ανθρωπο να μη ξαναδω να μη ξαναντικρυσω
να μην ακουω βασανα καημους πικρες και πονους
να μην ακουω κλαματα απ’ορφανα στους δρομους
καλλιτερα με τα πουλια και τ’ουρανου τ’αστερια
κι ας μ’εβρουν χιονια και βροχες χειμωνες καλοκαιρια
.
ΓΛΥΚΑ ΛΑΛΟΥΝΕ ΤΑ ΠΟΥΛΙΑ
γλυκα λαλουνε τα πουλια
γλυκα λαλουν τ’αηδονια
τωρα που ηρθε η Ανοιξη
και λιωσανε τα χιονια
κι  εγω ο δολιος τραγουδω
τραγουδια πονεμενα
.
ΝΑ’ΣΑΝ  ΤΑ ΝΙΑΤΑ  ΔΥΟ  ΦΟΡΕΣ
να’σαν τα νιατα ,πουλι μου,δυο φορες
τα γηρατια καμια
να ξανανιωσω,πουλι μου,μια φορα
να γινω,παιδια μου,παλλικαρι
να βαλω το φεσακι μου
να βγαινω στο παζαρι
.
ΚΑΤΩ ΑΠ’ΤΟ  ΓΕΡΟ  ΠΛΑΤΑΝΟ
κατ’απ’το γερο πλατανο επεσα να πλαγιασω
να λησμονισω ενα καημο και για να ξαποστασω
οταν κοιμαται ο ανθρωπος οταν τα ματια κλεινει
απο το νου κι απ’τη ψυχη καθε φαρμακι πινει
.
ΜΑΡΑΘΗΚΕ Η ΚΙΤΡΟΛΕΜΟΝΙΑ
μαραθηκε κιτρολεμονια τ’αχειλακι μου
οσο να σ’αγαπησω και να σε αποχτησω
και τωρα κιτρολεμονια που σ’αγαπησα
μου λενε να σ’αφησω και να σε απαρατησω
παιρνω κιτρολεμονια τα ορη σκουζοντας
και τα βουνα ρωτοντας το θεο παρακαλωντας
.
ΝΟΣΤΑΛΓΗΣΑ  ΜΩΡΕ ΠΑΙΔΙΑ
νοσταλγησα μωρε παιδια το ομορφο χωριο μου
να ξαναπαω μια φορα αυτο ειν’τ’ονειρο μου
ψωμι να βαλω ζυμωτο κι ελιες μεσ’το ταγαρι
ν’ανηφοριζω  να πατω σε ριζιμιο λιθαρι
παρεα να’χω τα πουλια τα ομορφα λουλουδια
να τραγουδω δημοτικα ελληνικα τραγουδια
.
ΞΥΠΟΛΗΤΟΣ  ΠΕΡΠΑΤΗΣΑ
ξυπολητος περπατησα στα παιδικα μου χρονια
γιατι γεννηθηκα φτωχος και μεσ’τη καταφρονια
κανενας δεν εβρεθηκς για να με προστατεψει
τον πονο του φτωχου παιδιου ποιος θα τονε γιατρεψει
τωρα δοξαζω το θεο που μ’εχει αξιωσει
οτι ποθουσα στη ζωη ολα μου τα’χει δωσει
.
ΟΙ ΤΑΦΟΙ ΔΕΝ ΜΕ ΔΕΧΟΝΤΑΙ
οι ταφοι δεν με δεχονται
και οι νεκροι φωναζουν
εμεις δεν παιρνουμε ψυχες
που βαριαναστεναζουν
.
ΠΑΛΙ  ΜΕΘΥΣΜΕΝΟΣ ΗΡΘΕΣ
παλι μεθυσμενος ηρθες
παλι τα ποτηρια σπας
και το κουτσαβακι μας κανεις
το ξυλο που θα φας
στο’πα και στο ξαναλεω
παλι θα στο ξαναπω
στη ταβερνα μεθυσμενο
να μη σε ξαναδω
.
ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΑ
παπαδοπουλα λεβεντονια
τι καμαρωνεις τα παιδια
βρε παπαδια
ριξε τα ματια χαμηλα
και μη κοιταζεις πονηρα
βρε παπαδια
παπαδοπουλα κατσε καλα
τα νιατα θελουν λεβεντια
βρε παπαδια
.
ΠΟΙΟΣ ΕΛΑΤΟΣ
ποιος ελατος,μωρε παιδια,κραταει νερο
εκει ψηλα στον Παρνασο
εκει ψηλα,γεια σας παιδια,στο Παρνασο
με στειλανε να παω να πιω
με στειλανε,μωρε παιδια,να παω να πιω
γιατ’εχω χρονια δεν μπορω
.
ΣΚΛΗΡΗ ΚΙ ΑΧΑΡΙΣΤΗ ΚΑΡΔΙΑ
σκληρη κι αχαριστη καρδια μ’εχεις καταδικασει
στους πονους και στα βασανα και μ’εχεις πια γερασει
μου’χεις ραγισει το κορμι μου ραγισες το σωμα
κι απ’τους αγιατρευτους καημους θα με χαρει το χωμα
παραπονιεμαι και πονω και μεσ’τη πικρα λιωνω
μ’εχεις γεμισει βασανα βαρια και μαραζωνω
.
ΤΑ ΛΈΦΤΑ ΔΕΝ ΜΕ ΣΚΛΑΒΩΝΟΥΝ
δυο φιλοι μου μιλησανε για καποια προξενεια
μου’παν πως ηταν πλουσια κι εχει πολλα λεφτα
τα λεφτα δεν με σκλαβωνουν λιγα η’ πολλα
θελω μονο να’ναι ενταξει και να μ’αγαπα
εγω γυρευω ανθρωπο να’χει καλη καρδια
ποτε δεν ονειρευτηκα τα πλουτη τα πολλα
ποσο αξιζει ο ανθρωπος να’ναι αγαπημενος
να’χει πολλα χαρισματα κι ας ειναι και φτωχος
τα πλουτη δεν τ’αγαπησα και τα πολλα λεφτα
αφου’μαι ενα φτωχοπαιδο  ειν’ολα περιττα
τα λεφτα δεν με σκλαβωνουν λιγα η’ πολλα
θελω μονο να’ναι ενταξει και να μ’αγαπα
.
ΤΑ  ΞΕΝΑ  ΕΓΩ  ΕΖΗΛΕΨΑ
τα ξενα εγω εζηλεψα
κι ειμαι δυστυχισμενος
ητανε της τυχης μου γραφτο
να κλαιω και να ποναω
.
ΤΑ ΜΑΥΡΑ ΜΑΤΙΑ ΤΟ ΠΡΩΙ
τα μαυρα ματια το πρωι
δεν πρεπει να κοιμουνται
μον’πρεπει να’ναι ξαγρυπνα
για να γλυκοφιλιουνται
γι’αυτο κι εγω θα τραγουδω
για να γλυκοκοιμουνται
.
ΤΗ  ΜΑΝΑ  ΝΑ  ΤΗ  ΣΕΒΕΣΤΕ
τη μανα να τη σεβεστε και να την αγαπατε
αν φυγετε στη ξενιτεια να μη τη λησμονατε
η μανα δινει την ευχη μ’ολη τη καρδια της
ακομα και το αιμα της δινει για τα παιδια της
σκιζει λαγκαδια και βουνα για τα παιδια η μανα
και σε μια δυσκολη στιγμη γινεται και ζητιανα
.
ΦΥΓΑΝ ΟΙ ΝΕΟΙ ΑΠ’ΤΑ ΧΩΡΙΑ
οι καμποι ξεραθηκανε δεν βγαζουν πια λουλουδια
και τα πουλακια στα βουνα δεν λενε πια τραγουδια
φυγαν οι νεοι απ’τα χωρια και γινανε ρημαδια
βγηκαν αραχνες στις σκεπες και στις αυλες χορταρια
μονο οι γεροι μεινανε και βγαινουν μεσ’τους δρομους
και με λαχταρα καρτερουν να δουν τους ταχυδρομους
.
ΧΡΟΝΕ  ΠΟΥ  ΘΕΛΕΙΣ  ΝΑ  ΔΙΑΒΕΙΣ
χρονε που θελεις να διαβεις πανω απο το κορμι μου
να μου φορτωσεις γερατια και πικρα τη ζωη μου
να’ταν και να μου εφερνες τα νιατα παλι πισω
και το γερο τουφεκι μου να βγω να κυνηγησω
να λαβωνα τις ομορφες με τη σκληρη καρδια τους
που θελουν νιους για ερωτα και χανω τα φιλια τους
.
ΟΙ ΚΛΕΦΤΕΣ
οι κλεφτες απο τ’Αγραφα,οι κλεφτες,
καθονταν και ξουριζονταν,οι κλεφτες,
χορευαν τα κλεφτοπουλα,οι κλεφτες,
κι ο καπετανιος χορευε,οι κλεφτες,
.
ΤΙ  ΜΕ  ΚΟΙΤΑΤΕ  ΑΝΥΠΑΝΤΡΕΣ
τι με κοιτατε ανυπαντρες
εγω’μαι παντρεμενος
μ’ενα λουλουδι του Μαγιου
ειμ’αρραβωνιασμενος
.
ΑΠΟΨΕ  ΤΗΝ  ΑΓΑΠΗ  ΜΟΥ
αποψε την αγαπη μου θελω να τη γλεντησω
με τσιφτετελια και πιοτο να τηνε ξενυχτισω
βγαλε φωτιες βγαλε φωτιες απ’τις γλυκες σου δοξαριες
αποψε πλαι μου θα’ρθει μαζι μου να χορεψει
και το φιδισιο της κορμι πολλους να τους μαγεψει
και νταμ και ντουμ και νταμ και ντουμ
τα τουμπερλεκια να χτυπουν
αποψε για χατιρι μου στη μανα της δεν παει
και με το Σουκα ομορφα χορευει και γλενταει
παιξε κλαρινο Σουκα μου
και κανε μου τα γουστα μου
.
ΓΕΙΑ  ΣΟΥ  ΒΑΛΟΥΧΙ
γεια σου Βελουχι μου ψηλο με τα ψηλα σου ελατια
που μπορες δεν σε σκιαζουνε μαηδε βορια γενατια
ποσο να’σαι περηφανο και χιλιοζηλεμενο
σαν καρτερεις την Ανοιξη Βελουχι μου γραμμενο
και καρτερεις να λιωσουνε τα χιονια απο τα πλαγια
ν’ακους τα κυπροκουδουνα σαν να’χουν κανει μαγια
.
ΔΕΝ  ΘΕΛΩ  ΕΓΩ  ΣΤΟΝ  ΤΑΦΟ  ΜΟΥ
δε θελω εγω στον ταφο μου να φερετε λουλουδια
μονο τον Τακη Καρναβα για να μου πει τραγουδια
τραγουδα μας βρε Τακη Καρναβα τραγουδια πονεμενα
και ενα παραπονιαρικο τραγουδα και για μενα

Χαρε κακουργε απονε καταραμενε Χαρε
.
ΘΡΗΝΟΣ ΣΤΟΝ ΜΑΡΚΟ ΜΠΟΤΣΑΡΗ
θρηνος μεγαλος γινεται μεσα στο Μεσολογγι
το Μαρκο παν’στην εκκλησια
το Μαρκο παν’στο ταφο
ξηντα παπαδες,Μαρκο μ’,παν’ μπροστα
και δεκα δεσποταδες
κι απο κοντα,Μαρκο μ’,Σουλιωτισες

Γεια και Χαρα σας ηρωικα παιδια
Σε Σας ανηκει η Δοξα και η Ελεφτερια
.
ΜΑΝΑ Μ’ ΣΤΟ ΠΕΡΙΒΟΛΙ ΜΑΣ
μανα μ’ ,καλε μανα μ’,στο περιβολι μας
και στις αμυγδαλιες μας
πηγα να μασω μυγδαλα
πηγα να μασω τ’ανθη
κι εκει καρτερι μου’καναν
πεντεξι καλογεροι
ενας με μηλο μ’εβαλε
κι αλλος με πορτοκαλι
κι ο τριτος ο μικροτερος
μ’ενα χρυσο γαιτανι
.
Ο  ΚΑΠΕΤΑΝΑΚΗΣ
δεν ξανακανω φυλακη με τον Καπετανακη
μανα μου το’χω μερακι
τα μιλησαμε τα συμφωνησαμε
ξυπνω και βλεπω σιδερα
στη γη στερεωμενα
τα παιδακια τα καημενα
παπια του γυαλου
μην αγαπας αλλου
τη δολια τη μανουλα μου
την ποτισες φαρμακι
ομορφο Καπετανακη
παπια του γυαλου
μην αγαπας αλλου
.
ΠΑΝΕ  ΚΙ  ΕΡΧΟΝΤΑΙ  ΟΙ  ΒΔΟΜΑΔΕΣ
πανε κι ερχονται βδομαδες
με βροχες και με λιακαδες
πανε φευγουν οι ανθρωποι
και ξεχνιουνται τοσοι τοποι
πεντε πικρες δυο χαρες
Σαββατο και Κυριακη
ετσι ειναι τι τα θες
ολη η ζωη
πανε κι ερχονται βδομαδες
με βροχες και με λιακαδες
πανε φευγουν οι ανθρωποι
και ξεχνιουνται τοσοι τοποι
τον καιρο μην τον κοιτας
και τις μερες μη μετρας
κοιτα να με αγαπας
και να μη καρδιοχτυπας
πεντε πικρες δυο χαρες
Σαββατο και Κυριακη
ετσι ειναι τι τα θες
ολη η ζωη
πανε κι ερχονται βδομαδες
με βροχες και με λιακαδες
πανε φευγουν οι ανθρωποι
και ξεχνιουνται τοσοι τοποι
.
ΡΟΥΣΑ  ΠΑΠΑΔΙΑ
σαν πηρα ενα κατηφορο
την ακρη το ποταμι
και το ποταμι, ρουσα παπαδια
και το ποταμι ηταν θολο
θολο κατεβασμενο
σερνει λιθαρια ,ρουσα παπαδια
σερνει λιθαρια ριζιμια
δεντρα ξεριζωμενα
σερνει και μια ,ρουσα παπαδια
σερνει και μια γλυκομηλια
στα μηλα φορτωμενη
κι αναμεσα ,ρουσα παπαδια
κι αναμεσα απ’τους κλωνους της
δυο αδερφια αγκαλιασμενα
το’να το λεν’, ρουσα παπαδια
το’να το λενε Γιαννακο
.
ΤΟ  ΡΙΖΙΚΟ  ΜΟΥ Μ’ ΕΡΙΞΕ
το ριζικο μου μ’εριξε στην αστατη καρδια της
να μη μπορω ουτε στιγμη να φυγω μακρυα της
στα λογια της δεν πιστεψα ουτε και στα φιλια της
με πλανεψε,μωρε παιδια,η τοση ομορφια της
το ριζικο μου μ’εφερε στα χερια τα δικα της
να υποφερω να πονω να καιγομαι κοντα της
.
ΧΙΛΙΕΣ  ΦΟΡΕΣ  ΑΝΑΘΕΜΑ
χιλιες φορες αναθεμα στη Τυχη μου το ειπα
γιατι σε τουτη τη ζωη πολλα φαρμακια ηπια
τη μια μου δινει τη χαρα την αλλη το μαραζι
μια μ’ανεβαζει στα ψηλα και μια με κατεβαζει
βρε Τυχη τι σου εκανα κι ολο με βασανιζεις
και καθε μερα που περνα φαρμακια με ποτιζεις
.
ΤΟΥΡΚΟΙ  ΒΑΣΤΑΤΕ  Τ’ΑΛΟΓΑ
Τουρκοι βαστατε τ’αλογα
λιγο να ξαποστασω
να χαιρετισω τα βουνα
και τις κοντες ραχουλες
ν’αφησω διατα στα παιδια
και στους Κατσαντωναιους
για να ρημαξουν ,παιδια μου,
τ’Αγραφα

[ειναι το τραγουδι του Κατσαντωνη οταν τον ειχαν πιασει οι Τουρκοι
και τον πηγαιναν στα Γιαννενα οπου τον  βασανισαν φριχτα και τον
σκοτωσαν] .
Τ’ΕΧΟΥΝ  ΤΗΣ ΜΑΝΗΣ ΤΑ ΒΟΥΝΑ
τ’εχουν της Μανης τα βουνα,καημενε Αραπη
λεβεντη καημενε Αραπη
και στεκουν μαραμενα
ενας λεβεντης πολεμα,καημενε Αραπη
λεβεντη καημενε Αραπη
με δυο με τρεις χιλιαδες
εχει λεβεντες διαλεχτους,καημενε Αραπη
λεβεντη καημενε Αραπη
λεβεντες παλλικαρια

[ το τραγουδι λεει για τοτε που ο Ιμπραημ ηταν στη Πελοποννησο
στην Επανασταση του 1821] .
ΤΙΠΟΤΑ  ΔΕΝ  ΕΖΗΛΕΨΑ
τιποτα δεν εζηλεψα δω στον απανω κοσμο
σαν τ’αλογο,αει μανουλα μ’ αει,
σαν τ’αλογο το γρηγορο και τ’αξο παλλικαρι
και τη γυναικα,αει μανουλα μ’ αει,
και τη γυναικα τη καλη που ν’αγαπαει τον αντρα
χωριζει μανα,αει μανουλα μ’ αει,
χωριζει μανα και παιδι

[το τραγουδι αυτο το τραγουδουσε ο Καραισκακης] .
ΦΙΛΕ  ΜΟΥ ΓΕΡΟΠΛΑΤΑΝΕ
φιλε μου γεροπλατανε ηρθα να κουβεντιασω
μαζι σου τα παραπονα τα κλαματα πριν πιασω
ξεριζωμενος εμεινα εγω στα γηρατια μου
χωρις να εχω διπλα μου κανενα απ’τα παιδια μου
γερασες πλατανε κι εσυ μα εχεις τα κλαρια σου
εχεις τις ριζες που κρατουν τα φυλλα απ’τα κλαδια σου
.
.
Αυτα τα τραγουδια ειναι μια Εκλογη απο τα Δημοτικα τραγουδια
που τραγουδησε ο Μεγαλος Τραγουδιστης Τακης Καρναβας[1936-1999] απο τη Κανδηλα Ξηρομερου.
Καταγραφηκαν  τα λογια των τραγουδιων οπως   τα τραγουδησε χωρις
προσθεσεις και διορθωσεις.
Η εργασια αυτη ειναι ανοιχτη για παραπερα συμπληρωση και επεκταση:
-σε καθε τραγουδι:
ποιος εγραψε τα λογια
-ποιος εγραψε τη μουσικη
-ποια ημερομηνια-
-αν ειναι ηχογραφημενο σε στουντιο[απο ποια εταιρεια δισκων]η’
ζωντανη [live]ηχογραφηση[ποτε και σε ποιο η’σε ποια πανηγυρια] -ποιοι μουσικοι επαιξαν
-οι διαφορετικες ερμηνειες
-αν υπαρχουν αλλαγες στα λογια των τραγουδιων στις διαφορετικες
ηχογραφησεις του τραγουδιου
-ποια η σχεση του με αλλα  δημοτικα τραγουδια[ομοιοτητα-παραλλα-
γη] -η μουσικη σχεση με αλλα τραγουδια[αν τραγουδιεται το ιδιο]και
ποια ειναι αυτα
-αν η ερμηνεια του Καρναβα εχει προγονους[αν η φωνη του παταει  στη
φωνη καποιου μεγαλου τραγουδιαστη-π.χ Γιωργος Παπασιδερης-Φωτης
Χαλκιας] -η θεματικη καταχωρηση του[ερωτικα-της ξενιτειας-κοινωνικα-ιστορικα-
κλπ,και σε ποια υποκατηγορια] -η υφολογικη αναλυση της ερμηνειας
-η κειμενικη αναλυση[μετρα,ομοιοκαταληξιες,μεταφορες,παρομοιωσεις,
κλπ] -οι προσωπικες και γενικες μαρτυριες απο διαφορους  ανθρωπους[αν το
χορεψαν σε πανηγυρι με τον Καρναβα,αν το ακουσαν απο γραμμοφωνο
δισκο 75,45 33 στροφων,απο κασετα,cd],τα συναισθηματα που ενιωσαν
[και νοιωθουν] απο το ακουσμα του τραγουδιου,και αλλα περιστατικα,
….
Ολα αυτα τα στοιχεια θα διευρυνουν αυτη την εργασια.

Φυσικα αυτο το βιβλιο δεν πουλιεται,ειναι δωρεαν.
Μια προσφορα σ’ολους τους ανθρωπουες που αγαπησαν τη μεγαλη φωνη
του  Τακη Καρναβα και πολυ συγκινηθηκαν:

Α ρε Τακη Καρναβα!

τραγουδα μας βρε Τακη Καρναβα τραγουδια πονεμενα
και ενα παραπονιαρικο τραγουδα και για μενα

xiromeronews.blogspot.gr

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInEmail this to someoneShare on TumblrPrint this pageShare on RedditShare on StumbleUpon