unnamed

Συμπολίτες και συμπολίτισες

Θέλω να ξεκινήσω με μια εκ βαθέων εξομολόγηση. Δεν έχω νιώσει πολλές φορές στη ζωή μου όσο ανήσυχη νιώθω αυτές τις μέρες. Όλοι ξέρουμε γιατί έχουμε συγκεντρωθεί εδώ σήμερα. Όπως όλοι ξέρουμε και ποιο είναι το ερώτημα την Κυριακή.

Σίγουρα δεν είναι μια πρόταση που έχει αποσυρθεί και για την οποία μόλις χτες κυβερνητικά στελέχη είπαν ότι δεν θα είναι αυτή στο τραπέζι την επόμενη μέρα σε περίπτωση «ναι», αλλά μια άλλη!

Να μη γελιόμαστε: ψηφίζουμε για το αν θέλουμε την αδιατάρακτη πορεία μας στην Ευρωπαϊκή οικογένεια. Ναι και για το ευρώ, αλλά και για τα όσα επιτύχαμε στο επίπεδο της Δημοκρατίας από το 1974 μέχρι σήμερα.

Πιθανόν κάποιος να πει ότι όλοι εμείς εδώ, λίγο πολύ, ανήκουμε σε πολιτικούς χώρους που φταίνε για το που έφτασε η χώρα. Ναι, αλλά δεν θα γίνει αυτός ο απολογισμός στις πλάτες του μέλλοντος της χώρας.

Εμείς στην Αυτοδιοίκηση ζήσαμε τα μεγάλα λάθη, τις λάθος συνταγές και ίσως και αντικοινωνικές πολιτικές που εφαρμόσθηκαν στην Ελλάδα εδώ και καιρό. Σταθήκαμε δίπλα στον πολίτη όμως και δεν μπορούμε να πούμε ψέματα.

Η συντριπτική πλειοψηφία των πόρων, των ιδεών και των δυνατοτήτων που διαχειριζόμαστε για να βοηθήσουμε τους πολίτες και να καλυτερεύσουμε τη ζωή του προέρχεται από τοπ κεκτημένο της Ευρώπης. Η συμμετοχή στην Ε.Ε. είναι εθνικό κεκτημένο για την χώρα, την ασφάλεια, την προοπτική, το μέλλον της.
Φοβάμαι ότι σε αυτό το δημοψήφισμα κάποιοι δεν δίστασαν να παίξουν κάποιο διαπραγματευτικό χαρτί στην πλάτη της Εθνικής Ενότητας.

Και δεν κατάλαβαν ότι η ευημερία, η ειρήνη, το αίσθημα δικαιοσύνης και ασφάλειας ταυτίστηκε εδώ και δεκαετίες με το σπουδαίο Ευρωπαϊκό ταξίδι της Πατρίδας μας.

Είμαι όμως σίγουρη ότι όλοι μας τελικά θα είμαστε οι εγγυητές της επόμενης μέρας κι ότι η δημοκρατική έκφραση των πολιτών θα ξεπεράσει τα εμπόδια και τις παγίδες.

Καλώ προσωπικά όλους τους συμπολίτες μας να συμπορευτούν με το μεγάλο ΝΑΙ στη συνέχιση αυτής της πορείας. Εύχομαι αυτό το διχαστικό και απαράδεκτο δίλημμα να μην είχε τεθεί κι ελπίζω ακόμα και την ύστατη ώρα να αποσυρθεί. Αλλά αν αυτό δεν συμβεί δεν πρέπει να επιτρέψουμε να διαλυθεί το μεγάλο όραμα της συμμετοχής μας σε κάτι τόσο σπουδαίο όπως η Ενωμένη Ευρώπη. ΝΑΙ λοιπόν σε αυτά που μας ενώνουν. Με προσπάθεια και δουλειά και ίσως θυσίες, αλλά με θεσμούς και ασφάλεια και Δημοκρατία.

Για να μη ζήσουμε γεγονότα που έζησαν οι παλιοί. Και να μην αναπολούμε την Ελευθερία πίσω στο παρελθόν.