Στα τρία μεγάλα παράθυρα – κλίτη του ΙΝ Αγίου Δημητρίου Καινουργίου, υπάρχει περίτεχνος σιδηροκατασκευή, όπου με το δόρυ του ο καβαλάρης Αγιος….καρφώνει μια Γυναίκα! …

Εργο του μεγάλου Αρχιτέκτονα Κυδωνιάτη εγκεκριμένο, από πριν τοποθετηθεί από τη ναοδομία των Μητροπολιτικού και Συνοδικού Συμβουλίου στη 10ετία του ’70. Κατασκευαστής αυτού του έργου ήταν ο Χρήστος Δήμου Μπαμπάτσικος. Tελευταία λοιπόν πολύς λόγος και πολλά σχόλια έγιναν. Εντυπα και κανάλια ασχολήθηκαν και η τοπική κοινωνία παρουσιάστηκε τάχα ανεκτική μιας ιερόσυλης εικόνας. Στις πρόχειρες ποικίλες απόψεις που ακούστηκαν, ας ακουστεί μια ακόμα και από μένα κι όχι δογματικά αστέργιωτη νομίζω:
Πράγματι, υπάρχει μια… γυναίκα, καμπουριασμένη, μπρούμητα πεσμένη, σε μια στάση που συμβολίζει (καθώς εκτιμώ) τον βασανισμένο και καταπιεσμένο λαό της αποχής του Αγίου, από την ειδωλολατρία, την αμαρτία τη βαρβαρότητα και τη σκληρότητα του αυθέντη-δυνάστη, ως και του συζύγου, μέσα στην ανυπαρξία
θεσμών για την προστασία των αδυνάτων.
Πού τ’ ανθρώπινα δικαιώματα τότε…
Ο καλλιτέχνης, προφανώς, έβαλε στη θέση εκείνη, γυναίκα γιατί αυτή ιδιαιτέρως δεχόταν τότε τις συνέπειες εκείνου του κοινωνικού κατεστημένου , κόντρα και στο μεγάλο κήρυγα: « ’ουκένι δούλος ουκ ελεύθερος… ου δέ άρσεν και θήλυ ,
πάντες γαρ έν εσμέν εν Χριστώ Ιησού». Η ισότητα λοιπόν κηρυγμένη από το Χριστό σε όλο της το μεγαείο.  Η άποψη μας λοιπόν: ΕΞΩ , ΕΜΠΡΟΣ ΚΑΙ ΠΕΡΑ από αυτή (τη γυναίκα), καβαλάρης δοξαστός, ο Αη -Δημήτρης, αρματωμένος, κρατάει κοντάρι, (τη δύναμη) με την αιχμή του προς τα κάτω, περασμένη και ριγμένη, επιμένω, πέρα από τη φιγούρα της γυναίκας, προστατευτικά , λυτρωτικά θα πω, κρατώντας προφανώς απόμακρα τις δυνάμεις της καταπίεσης ειδωλολάτρες κι αφεντάδες λογής λογής.
Έτσι για να ανασάνει, να παλέψει να λευτερωθεί και να σηκωθεί , λ υτρωμένη, η ανθρώπινη αυτή οντότητα, και να φτάσει στο επίπεδο εκείνο που η θεία διδασκαλία κήρυξε και η ανθρωπότητα βηματίζοντας κατέκτησε, μέσα από θεσμούς ισότητας, ισονομίας και δημοκρατίας ως τα σήμερα.
Ο Αη- Δημήτρης λοιπόν Καινουργίου , ΔΕΝ .. .σκοτώνει τη γυναίκα, αλλά περνάει το μήνυμα ότι η Εκκλησία μας, με τη δύναμη του λόγου και της χάριτος « ελπίς και προστασία πάντων των αδικουμένων», προστατευτικά κι αγωνιστικά ,
συμβάλει από αιώνων τώρα, στην παλινόρθωση της πάλαι ποτέ χαμένης αξιοπρέπειας του Ανθρώπου .
Αυτά απέναντι στις όποιες διαθέσεις υπάρχουν να παρουσιασθεί το έργο του Αγίου Δημητρίου εσφαλμένο αν μή και ιερόσυλο. Έτσι νομίζω.

ΣΕΠΤΕΜΒΡΗΣ 2001
ΒΑΣΙΛΗΣ ΦΟΥΝΤΟΥΛΗΣ
Δάσκαλος
Πρ. Δήμαρχος ΘΕΣΤΙΕΩΝ

http://www.roymeliotes.gr

http://kainourgiopress.blogspot.gr/