Βγαίνουμε πληγωμένοι απ’ αυτή τη μάχη αλλά όχι ηττημένοι. 
Το κενό και η πίκρα που μας αφήνει η απώλεια του Μιχάλη είναι πολύ μεγάλα, μα η επιθυμία του να μείνουμε όρθιοι, μας κάνει πιο δυνατούς.

Συνεχίζουμε και φέτος την προσπάθεια που αρχίσαμε πριν 20 χρόνια να τραγουδάμε για το όνειρο με την ελπίδα να κάνουμε αυτό τον κόσμο καλύτερο. 
Και από εκεί μακριά θα μας ακούει, κοιτώντας του κόσμου τη ραστώνη από τη δική του ΑΝΔΡΟΜΕΔΑ μαζί με τα άλλα περίεργα κι ωραία όντα.

ΓΕΜΙΣΤΕ τα ποτήρια σας, αδέρφια ως τη στεφάνη…. 
Σύντομα μαζί και πάλι .!!
Σ. Ν.