Το Δημοτικό Συμβούλιο της Πάτρας, ενέκρινε το επιχειρησιακό σχέδιο ανακύκλωσης απορριμμάτων συσκευασίας και έντυπου χαρτιού.

Στην εισήγησή του ο Αντιδήμαρχος Βασίλης Θωμόπουλος, τόνισε τα εξής σχετικά: «Το παρόν επιχειρησιακό σχέδιο ανακύκλωσης απορριμμάτων συσκευασίας και έντυπου χαρτιού του Δήμου Πατρέων, είναι εξειδίκευση του Τοπικού Σχεδίου Διαχείρισης Απορριμμάτων (ΤΣΔΑ), που ψηφίστηκε από το Δημοτικό Συμβούλιο το Νοέμβριο του 2015.

Το Σχέδιο διαμορφώθηκε από την Ομάδα Εργασίας Ανακύκλωσης του Δήμου Πατρέων, η οποία αποτελείται από τους εξής υπαλλήλους: Πέτρο Γανό, Βασίλη Κάντζαρη, Αλέξανδρο Λασκαρίδη, Αναστασία Λεγάτου. Είναι μια επίπονη επιστημονική εργασία, που παραθέτει πλήθος στοιχείων. Συντάχθηκε από τεχνικούς επιστήμονες υπαλλήλους του Δήμου μας και αποτυπώνει το υψηλό επίπεδο τεχνογνωσίας και τις δυνατότητες του προσωπικού μας.

Με το υπόψη Επιχειρησιακό Σχέδιο ο Δήμος Πατρέων οργανώνεται για την Ανακύκλωση με υλικά – στόχους τα απορρίμματα συσκευασίας και έντυπου χαρτιού, θέτει τις βάσεις για σημαντική και σταθερή άνοδο του ποσοστού ανακύκλωσης με ένα ολοκληρωμένο πλέγμα δράσεων και περιοδικό έλεγχο των αποτελεσμάτων.

Η Δημοτική Αρχή λαμβάνοντας υπόψη τα γεωγραφικά – χωροταξικά δεδομένα και την γενική οικονομική κατάσταση του λαού μας, έχει ήδη  υιοθετήσει στο ΤΣΔΑ δράσεις με σκοπό την μέγιστη δυνατή: πρόληψη παραγωγής απορριμμάτων, ανακύκλωση με διαλογή στην πηγή (ΔσΠ), κομποστοποίηση προδιαλεγμένων οργανικών (γνωστών τώρα και ως βιοαποβλήτων), και ταφή των υπολειμμάτων και ενός μέρους των εναπομεινάντων σύμμεικτων σε νέο ΧΥΤΑ που θα κατασκευαστεί και θα λειτουργήσει με ευθύνη του νέου νομαρχιακού ΦΟΔΣΑ. Το άλλο μέρος των σύμμεικτων, μπορεί να διατίθεται σε μονάδα μηχανικής ανακύκλωσης του ΦΟΔΣΑ. Με τον τρόπο αυτό, γίνεται μια σημαντική προσπάθεια να ξεπεράσουμε τις αντιλαϊκές πολιτικές Κυβέρνησης και Ευρωπαϊκής Ένωσης, που επιχειρούν να επιβληθούν υπό τη δαμόκλεια σπάθη μεγάλων προστίμων σε βάρος των δήμων, που θα πλήξουν τη λαϊκή οικογένεια. Στο πλαίσιο αυτό θα απαιτήσουμε η κατασκευή και η λειτουργία των Μονάδων να χρηματοδοτείται από το Κράτος, καθώς και να καλύπτεται το επιπλέον κόστος αποκομιδής των διαχωρισμένων στην πηγή ανακυκλώσιμων αποβλήτων από την ΕΕΑΑ ΑΕ και από δημόσιους πόρους (π.χ. ΠΕΠ Δυτικής Ελλάδας).

Όλα αυτά δεν προχώρησαν το προηγούμενο διάστημα,με τη βασική ευθύνη γι’ αυτό να πέφτει στην αντιλαϊκή, και στο θέμα αυτό, κυβερνητική πολιτική για μια σειρά από λόγους. Το ΕΣΔΑ (Εθνικό Σχέδιο Διαχείρισης Αποβλήτων) καθόριζε άκρως εξωπραγματικούς στόχους τόσο για τον ίδιο τον κρατικό μηχανισμό όσο και για τους Περιφερειακούς, τότε, ΦΟΔΣΑ. Το ίδιο ισχύει και για το ΠΕΣΔΑ (Περιφερειακό Σχέδιο Διαχείρισης Αποβλήτων). Ταυτόχρονα οι μέθοδοι και τεχνολογίες που επιλέγονταν στα παραπάνω Σχέδια, με το βασικό κορμό των δημόσιων χρηματοδοτήσεων να δεσμεύονται και ήδη να κατευθύνονται στους επιχειρηματικούς ομίλους μέσω, κυρίως, των μονάδων επεξεργασίας σύμμεικτων αποβλήτων, ουσιαστικά επέβαλαν στους Δήμους ένα τρόπο διαχείρισης των απορριμμάτων πρακτικά ανέφικτο γι’ αυτούς.

Εάν σε όλα τα παραπάνω προσθέσει κανείς και τις συνεχείς κυβερνητικές αλλαγές και ταλαντεύσεις, μαζί και την τελευταία  τετραετία, για τη δομή, την εμβέλεια και τη νομική μορφή των ΦΟΔΣΑ, αντιλαμβάνεται το μέγεθος των ευθυνών των κυβερνήσεων διαχρονικά.

Ειδικότερα για την προώθηση της ανακύκλωσης με διαλογή στην πηγή τα νούμερα είναι αμείλικτα: Από τα πάνω από 800 εκατ. ευρώ χρηματοδοτήσεις, που έχουν εγκριθεί πανελλαδικά για τη διαχείριση των απορριμμάτων, μόνο 100 προορίζονται για να στηριχθεί η ανακύκλωση στην πηγή. Οι δήμοι καλούνταν με ελάχιστη κρατική χρηματοδότηση, σε περίοδο οικονομικής ανέχειας των λαϊκών νοικοκυριών και με τους κρατικούς πόρους να πέφτουν κάτω από το μισό, να υλοποιήσουν προγράμματα υψηλών απαιτήσεωνσε εξοπλισμό και επαρκές προσωπικό στον τομέα της ανακύκλωσηςπροδιαχωρισμένων με διαλογή στην πηγή ρευμάτων.

Επιπλέον, με μια σειρά πρόσφατων νομοθετημάτων υποτάσσονται  για μια ακόμη φορά οι σύγχρονες κοινωνικές ανάγκες για ορθολογική, υγειονομικά ασφαλή και περιβαλλοντικά φιλική διαχείριση των αποβλήτων στις «ανάγκες» της επιχειρηματικής κερδοφορίας με βασικό πυλώνα την πολιτική της ΕΕ για φορολεηλασία του λαϊκού εισοδήματος με προμετωπίδα την περιβόητη φιλομονοπωλιακή όσο και ψευδεπίγραφη αρχή «ο ρυπαίνων πληρώνει».

Πίσω από τις καθυστερήσεις και υπαναχωρήσεις όλης αυτής της περιόδου κρύβονται μεγάλα οικονομικά συμφέροντα. Επιδιώκουν την όλο και μεγαλύτερη εκμετάλλευση των εργαζομένων στον κλάδο. Η πορεία αυτή είναι σχεδιασμένη στην ΕΕ, μεθοδεύτηκε διαχρονικά από όλες τις κυβερνήσεις, τους περισσότερους δημάρχους και περιφερειάρχες-νομάρχες. Το κεφάλαιο έγκαιρα αντιλήφθηκε ότι η διαχείριση των απορριμμάτων είναι φλέβα χρυσού γι’ αυτό και έβαλε τον τομέα αυτό στο στόχαστρο των επενδυτικών του σχεδίων. Ακόμα και τώρα ΕΕ και κεφάλαιο δεν μιλούν απλά για ανακύκλωση, αλλά έχουν συστήσει μια ολόκληρη βιομηχανία πίσω από τα σκουπίδια που αποκαλούν «κυκλική οικονομία». Μια χρυσοφόρα δεξαμενή για τους ομίλους τόσο για την άντληση πάμφθηνων για το βιομηχανικό κεφάλαιο πρώτων υλών, χρυσοπληρωμένων όμως από το λεηλατημένο λαϊκό εισόδημα, όσο και για την κερδοφόρα διέξοδο κεφαλαίων που λιμνάζουν στη διαχείριση των αποβλήτων.

Κόντρα στη ζοφερή αυτή γενική εικόνα, η δημοτική Αρχή με όπλο το διεκδικητικό της πλαίσιο, πολύτιμο συνεργάτη τις Υπηρεσίες της και υπολογίζοντας στην ενεργητική συμπαράσταση του Πατραϊκού λαού, περνάει πλέον από τη φάση της επιστημονικοτεχνικής τεκμηρίωσης στη φάση της σταδιακής αλλά σταθερής υλοποίησης του Τοπικού της Σχεδίου Διαχείρισης των Αποβλήτων της πόλης μας».