Από αυτόν τον βράχο αυτοκτόνησαν 7 ερωτευμένοι και οι Φοίνικες θυσίαζαν νέους για να έχουν καλό καιρό στη θάλασσα. Από αυτό το ακρωτήρι έπεσε και η Σαπφώ για να λυτρωθεί από την ερωτική απογοήτευση…

 

Αυτή είναι η ιστορία του

Λευκά απόκρημνα βράχια δεσπόζουν σε ύψος 60 μέτρων από τα νερά του Ιονίου πελάγους. Είναι ένα τοπίο άγριας ομορφιάς που μνημονεύεται στα έργα αρχαίων ποιητών.
Είναι το νοτιότερο σημείο του νησιού της Λευκάδας που ονομάζεται Ακρωτήρι της Λευκάτας από τα διαδοχικά λευκά βράχια και Κάβος της Κυράς ή της Νιράς από την αρχαία ποιήτρια Σαπφώ που λέγεται πως αυτοκτόνησε πηδώντας από τα ψηλά βράχια στη θάλασσα.

Σύμφωνα με τον μύθο η Σαπφώ, η λυρική ποιήτρια από τη Λέσβο, ερωτεύτηκε ένα θαλάσσιο δαίμονα και ακόλουθο της Αφροδίτης, τον Φάωντα, ο οποίος χάρη στην Αφροδίτη ομόρφυνε και έγινε ελκυστικός στις γυναίκες.

Ανάμεσα σε εκείνες που δεν μπόρεσαν να αντισταθούν στην ομορφιά του ήταν και η Σαπφώ, η οποία τον ερωτεύτηκε και έγιναν εραστές. Κάποια στιγμή ο Φάων δυσαρεστήθηκε μαζί της και την εγκατέλειψε. Η Σαπφώ από τη θλίψη της ανέβηκε στα απόκρημνα βράχια της Λευκάδας και έπεσε στη θάλασσα.

Η Λευκάδα οφείλει το όνομα της σύμφωνα με τον μύθο στον Λευκά, τον ζακυνθινό σύντροφο του Οδυσσέα ή κατά μια άλλη εκδοχή στον Λευκάτα, στα λευκά βράχια του ακρωτηρίου γνωστά ως Λευκάτα…

Η «συνήθεια» να πέφτουν οι ερωτευμένοι από το ακρωτήρι της Λευκάτας προέρχονταν από την περίοδο που έχτισαν οι Κορίνθιοι στα βράχια, το ναό του Απόλλωνα Λευκάτα, απ’όπου κατά μια εκδοχή πήρε το όνομα του το νησί. Σύμφωνα με τον Πτολεμαίο Ηφαιστείων, από τον Λευκάτα έπεσαν συνολικά επτά θνητοί ανάμεσα τους η Βασίλισσα της Καρίας, η Αρτεμισία που ήταν ερωτευμένη με κάποιο Δάρδανο από της Άβυδο.

Στη μυθολογία ο Απόλλωνας ήταν εκείνος που είχε εφεύρει το πήδημα από το βράχο της Λευκάδας για να απαλύνεται ο πόνος του ανεκπλήρωτου έρωτα.


Ο Κάβος της Κυράς έχει ανακηρυχτεί αρχαιολογικός χώρος. Πιθανόν είναι η Λευκάς Πέτρη που ανέφερε ο Όμηρος στα έργα του

Ο Απόλλων είχε συμβουλεύσει την αδερφή του, Αφροδίτη να πηδήξει από τον Λευκάτα για να γιατρέψει τον αβάσταχτο πόνο της για τον Άδωνι που είχε πεθάνει.

Λέγεται πως στα απόκρημνα βράχια γινόταν και θυσίες ζώων κάθε Άνοιξη, μια μέρα πριν την έναρξη των αγώνων που πραγματοποιούνταν προς τιμήν του Απόλλωνα.


Οι αρχαίοι έχτιζαν στα ακρωτήρια ναούς προς τιμήν του Απόλλωνα που θεωρούταν και προστάτης των ναυτικών

Τα πιο αρχαία χρόνια, περίπου το 1.200 π.Χ. λέγεται πως οι Φοίνικες θυσίαζαν από τον βράχο ανθρώπους για να κατευνάσουν την οργή των θεών και να γαληνεύει η θάλασσα. Οι Φοίνικες στεκόντουσαν στο ύψος του βράχου και πετούσαν νέους στο γκρεμό για να μπορέσουν να πλεύσουν στη θάλασσα χωρίς τρικυμία.

Αργότερα από τα βράχια της Λευκάδας έριχναν τους καταδίκους. Μάλιστα λέγεται πως τους άλειφαν με πούπουλα και όσοι προσγειωνόντουσαν δίχως να σκοτωθούν, έπαιρναν αμνηστία.


Σήμερα στο ακρωτήρι στη θέση του αρχαίου ναού υπάρχει ο Φάρος Δουκάτο, ο οποίος χτίστηκε το 1890

Τα νεότερα χρόνια στο σημείο που βρισκόταν ο ναός του Απόλλωνα χτίστηκε φάρος για να προστατεύει τα διερχόμενα πλοία.Ο Φάρος Δουκάτο συγκαταλέγεται στους ομορφότερους της Ελλάδας (δείτε εδώ)
Την άγρια ομορφιά του βράχου εκτός από τον Όμηρο ύμνησαν και οι νεότεροι ποιητές, όπως ο Άγγελος Σικελιανός, που καταγόταν από το νησί της Λευκάδας.

Νησί,
ἀβασίλευτη στὸ πέλαο δόξα,
ὦ ῥιζωμένο στὸ πολύβοο διάστημα,
καὶ στοῦ Ὁμήρου τὸ στίχο
λουσμένο,
βυθισμένο στὸν ὕμνο!…
Πηγή

Η διαδρομή προς το φάρο

Μετά το Πόρτο Κατσίκι ο χωματόδρομος φτάνει μέχρι το νοτιότερο τμήμα του νησιού, το ακρωτήρι Λευκάτας, ή Νιράς, ή Κάβο της Κυράς ή Κάβο Δουκάτο, 50 χλμ από την πόλη της Λευκάδας. Έχει όμορφη θέα προς την Κεφαλονιά και την Ιθάκη και τα ηλιοβασιλέματα είναι πολύ εντυπωσιακά.

Δείτε πως είναι σήμερα:

Με αφετηρία το Αθάνι οδηγείτε σε ασφαλτόδρομο προς τα νότια, προσπερνάτε στα 5 χιλιόμετρα τη διασταύρωση για το Πόρτο Κατσίκι και στα 10,6 χιλιόμετρα βρίσκετε την πινακίδα της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας προς τον Ναό του Απόλλωνα στα δεξιά σας. Από εδώ αρχίζει ο χωματόδρομος. Ανάμεσα σε κουμαριές, δεξιά σας ξεπροβάλλει αργά το άγριο τοπίο με τους απόκρημνους βράχους πάνω στους οποίους συνήθως σκάει η φουρτουνιασμένη θάλασσα.

Αριστερά σας άλλοτε κρύβεται και άλλοτε εμφανίζεται αναπάντεχα ο καταπράσινος κόλπος της Βασιλικής. Μπροστά σας στα μισά περίπου της απόκοσμης τούτης διαδρομής που συνολικά καλύπτει 4.5 χιλιόμετρα βρίσκεται ο φάρος και το ακρωτήριο του Λευκάτα ή κάβος Νηράς (ή της Κυράς). Ο φάρος είναι χτισμένος πάνω σε ιερό του Απόλλωνα. Αγριοκάτσικα τρέχουν τρομαγμένα στο διάβα σας κι εσείς αφήνετε το όχημά σας πίσω από τον βράχο του φάρου όπου τελειώνει ο χωματόδρομος, και ανεβαίνετε ένα μικρό δρομάκι μέχρι την κορυφή του ακρωτηρίου. Προτιμήστε να φθάσετε εκεί τη ώρα του δειλινού που ο ήλιος βάφει πορφυρένιο τον γκρεμό.

Η εμπειρία είναι ανεπανάληπτη.

mikropragmata.lifo.gr