Η Διάσκεψη του Βερολίνου ούτε έφερε τελικά, ούτε θα μπορούσε να φέρει λύση που θα εξασφαλίζει την ειρήνη, τη σταθερότητα στη Λιβύη και τα συμφέροντα του λιβυκού λαού.

Άλλωστε, οι ίδιοι οι πρωταγωνιστές της Διάσκεψης είναι αυτοί που ευθύνονται για το ΝΑΤΟϊκό πόλεμο του 2011 και τη διάλυση της Λιβύης, για τις στρατιωτικές συγκρούσεις που είναι σε εξέλιξη και έχουν ρίξει το λαό αυτής της χώρας στη δυστυχία. 

Οι “ευχές” που αποτυπώνονται στο σχέδιο απόφασης για “κατάπαυση του πυρός”, “τήρηση του εμπάργκο όπλων” ή την “αποχώρηση ξένων στρατιωτικών δυνάμεων”, δεν μπορούν να αναχαιτίσουν ή να αναιρέσουν τις πραγματικές αιτίες της σύγκρουσης, τους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς για τις ενεργειακές πηγές, στους οποίους συμμετέχουν, τόσο ο στρατηγός Χάφταρ, όσο και ο δοτός πρωθυπουργός Σάρατζ . 

Το Κ.Κ.Ε. έχει σημειώσει πως οι πολεμικές εστίες, που δημιουργήθηκαν με τις επεμβάσεις των Η.Π.Α., ΝΑΤΟ και  Ε.Ε., όπως στο Αφγανιστάν, το Ιράκ, τη Συρία και τη Λιβύη, είναι ανοιχτές πληγές που “κακοφορμίζουν” από την αναμέτρηση ανάμεσα στο ΕυρωΑτλαντικό μπλόκ, τη Ρωσία και την Κίνα. 

Η “ιμπεριαλιστική ειρήνη”, με το πιστόλι στον κρόταφο των λαών, δεν μπορεί να εξασφαλίσει πραγματική ειρήνη, προς όφελος του λαού της Λιβύης και των άλλων λαών της περιοχής, περιέχει το σπέρμα της όξυνσης της κατάστασης και της κλιμάκωσης του πολέμου.

Μέσα σ’ αυτές τις συνθήκες που περιπλέκονται με την τουρκική επιθετικότητα και την απαράδεκτη τουρκο-λιβυκή συμφωνία, για τον καθορισμό των θαλάσσιων ζωνών, η κυβέρνηση της Ν.Δ., συνεχίζοντας την πολιτική του ΣΥ.ΡΙΖ.Α., εμπλέκει πιο βαθιά τη χώρα στο “φαύλο κύκλο” των ιμπεριαλιστικών σχεδιασμών.