Μαντέψετε σας παρακαλώ ποια είναι η πόλη η οποία επί Τουρκοκρατίας ήταν Διοικητικό κέντρο της δυτικής Ρούμελης. Η Ρούμελη είχε ανατολικά Διοικητικό κέντρο το Ζητούνι και δυτικά το Βραχώρι. Η δυτική Ρούμελη γεωγραφικά περιλαμβάνει την Αιτωλοακαρνανία και όχι μόνο. Η Αιτωλ/νία είναι Νομός που προέκυψε από τοπικιστική παθογένεια αφού άκριτα και φιλοτρικουπικά υπήγαγε μια τεράστια περιοχή [μετά της κάποτε επαρχίας Ευρυτανίας] σε μια πόλη που δεν είναι το φυσικό του κέντρο. Το Αγρίνιο μετά και το μπατάρισμα της Ευρυτανίας ανατολικά, κτυπιέται ανελέητα από τοπικιστικά συμφέροντα του Μεσολογγίου και της Πάτρας. Η διαμάχη και η μικροψυχία κρατάει όλη την περιοχή του καθηλωμένου Νομού σε άδικη υπανάπτυξη. Την ευθύνη την έχει η εκάστοτε κυβέρνηση που δεν δίνει λύσεις. Αντί να έχουμε εδώ  νομούς [Μεσολογγίου, Αγρινίου και Ναυπακτίας μετά Δωρίδας και την Λευκάδα η οποία κατ όνομα είναι νησί ουσιαστικά είναι προέκταση της Αιτωλ/νίας όπως παρομοίως συμβαίνει στην Ανατολική Στερεά με την Εύβοια]. Αντί λοιπόν να έχουμε έδρα περιφέρειας το Αγρίνιο, έχουμε την αφύσικη προσάρτηση της Αιτωλ/νίας στον Μωριά. Βρήκαν κορόιδα εμάς και μας επέβαλαν τη στρέβλωση της υπαγωγής και της υποτέλειας σε ένα γεωγραφικό διαμέρισμα εντελώς ασύμβατα και κατά παράβαση κάθε λογικής. Η καθυπόταξη παγίωσε τη δεσμωτηριοφιλία. Το τραγικό αποτέλεσμα είναι όχι μόνο το Αγρίνιο αλλά και ολόκληρη η Δυτική Ρούμελη [της οποίας τα νερά κυλούν προς το Ιόνιο, να μη μπορεί ορθοποδήσει αναπτυξιακά και να σέρνεται κουτσαίνοντας και αιμορραγώντας σαν κακός, φτωχός και βρωμερός αλλοδαπός. Προφανώς δεν έχουμε τα αναστήματα που θέλουν και μπορούν να αντιδράσουν δεόντως. Το φαινόμενο σηκώνει πολλή κουβέντα και δεν είναι δυνατόν να εξαντληθεί στο προκείμενο  άρθρο και σταματώ εδώ. Προκαλώ όμως τον οποιοδήποτε διαφωνεί να έλθουμε σε αντιπαράθεση με θέσεις και επιχειρήματα πράγμα το οποίο θα μας βοηθήσει να διατρανώσουμε και προβάλουμε το κεφαλοκλείδωμα που υφίσταται ο τόπος μας.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΑΚΡΗΣ ΠΟΛΙΤΕΥΤΗΣ ΚΑΙ ΘΑΥΜΑΣΤΗΣ ΤΟΥ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ