Τήρησε τα μέτρα προστασίας για τον κορωνοϊό, αλλά αρνείται να συμβιβαστεί με την απαγόρευση της θείας Κοινωνίας.

Ο Πέτρος Ξεκούκης μίλησε για την περίοδο της καραντίνας και για την πίστη του στον θεό.

Τι πιστεύεις ότι συμβαίνει με τον κορωνοϊό;
Είναι μια αρρώστια που μας ήρθε από το πουθενά, αναστάτωσε τη ζωή μας και μάς έφερε «ενώπιος ενωπίω» με τον εαυτό μας, αλλά και με τον θεό. Δεν με φοβίζει καθόλου ο κορωνοϊός.

Τηρώ τα μέτρα ασφαλείας, αυτά που λένε οι επιστήμονες, αλλά για μένα πάνω απ’ όλα είναι ο θεός.

Δεν βάζω τον κορονοϊό πάνω από τον θεό, γιατί κάποιοι επιστήμονες το έκαναν. Βάζω τον θεό πάνω απ’ όλα. Κάποτε πήγα για επέμβαση ανοιχτής καρδιάς τον πατέρα μου, πριν από 20 χρόνια, θυμάμαι τότε, μας είχε πει ο γιατρός: «Εμείς θα κάνουμε ό,τι μπορούμε, αλλά πάνω απ’ όλα είναι ο θεός».

Με τον κορονοϊό αυτό το ξεχάσαμε Έκλεισαν οι εκκλησίες, η επιστήμη λέει όχι πρέπει να μη λειτουργηθούμε, κι εμένα μου στοίχισε πάρα πολύ αυτό. Αντί να γονατίσουμε ενώπιον του θεού, να παρακαλέσουμε για να γλιτώσουμε από αυτή την αμαρτία, «είπαμε» μακριά από τον Θεό, αλλά δεν είναι έτσι τα πράγματα.

Αν σώθηκε η Ελλάδα,δεν έγινε μόνο επειδή τηρήσαμε τα μέτρα, αλλά επειδή υπήρξε θεία Επέμβαση, της Παναγίας και του Θεού. Πιστεύω ότι όλο αυτό ήταν «χέρι τού Θεού», θεϊκή παρέμβαση, το ότι είχαμε τόσα λίγα θύματα.

Πιστεύεις ότι διανύουμε μια εποχή που πολύς κόσμος απομακρύνεται από τον Θεό;
Ναι, και άλλος τόσος πιστεύω ότι δένεται περισσότερο με τον Θεό. Κλονίστηκαν πολλοί άνθρωποι. Μου είναι αδιανόητο, δεν μπορώ να το πιστέψω.

Η Θεία Κοινωνία είναι αδιαπραγμάτευτη, δεδομένου ότι δεν μπορείς να κολλήσεις τίποτα, γιατί είναι ο ίδιος ο Θεός. Η πιστεύεις ή δεν πιστεύεις, δεν γίνεται αλλιώς. Πιστεύω στον Θεό και στη δύναμή Του.

Βεβαίως και τηρούμε όλα τα μέτρα, η αδελφή μου, που είναι, Μονάχη, δεν με άφησε να πάω να τη δω στο μοναστήρι, γιατί κι εκεί τηρούν τα μέτρα προστασίας από τον κορωνοϊό, ωστόσο η προσευχή δεν σταμάτησε ποτέ να υπάρχει.

Σου έλειψε η μετάληψη της Θείας Κοινωνίας;
Ναι, βέβαια, μου έλειψε πάρα πολύ η μετάληψη της Θείας Κοινωνίας, όμως τήρησα τους κανόνες. Είδα ότι γίνονται διακρίσεις κι έτσι δεν θα το ξανατηρήσω, αν μου απαγορευτεί ξανά. Το θέμα της Πίστεως είναι αντισυνταγματικό να γίνεται.

Τι εννοείς λέγοντας… γίνονται διακρίσεις;
Εννοώ αυτό που έκανε ο ιερέας, να κοινωνήσει έναν πατέρα με δύο παιδιά, που ασχολήθηκαν οι πάντα, ενώ δεν ασχολήθηκαν με τον Φλοίσβο, όπου περπατούσαν χιλιάδες άτομα.

Το «έγκλημα» ήταν η Θεία Κοινωνία που έδωσε ένας παπάς σε δύο παιδάκια κι έναν πατέρα και δεν ήταν αυτοί που έβγαιναν και κυκλοφορούσαν κάθε μέρα παράνομα.

Στις τράπεζες και στα σούπερ μάρκετ είχαμε «ουρές» ατελείωτες, στην εκκλησία δεν μπορούσαμε να έχουμε; Τι ήταν αυτή η διάκριση; Έρχεται σκόπιμα για να δοκιμάζουν τα νεύρα και τις αντοχές των χριστιανών.

Οι αντοχές κρατήθηκαν, σεβόμενοι την απόφαση της Εκκλησίας, αλλά δεν θα κρατηθούν πάλι, είναι σίγουρο. Δεν δέχομαι ότι κολλάει ο ιός με τη Θεία Κοινωνία.

Εγώ δεν πήγα με την προοπτική ότι θα κολλούσα από το συνωστισμό, όχι από τη Θεία Κοινωνία. Είμαι απόλυτος στα θέματα της πίστεως. Υπακούοντας τους νόμους, έπρεπε να το κάνω, αλλά το έκανα με «κρύα καρδιά», έτσι τήρησα αυτούς τους κανόνες να μην εκκλησιαστώ τη Μεγάλη Εβδομάδα.

Λοιπόν