Ο Κυρ. Μητσοτάκης ευθύνεται για τον εκχυδαϊσμό της διαδικασίας εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας.

Μόνο τηλεοπτική παραγωγή δεν έχει οργανώσει, στην οποία θα κλείνονταν καμιά δεκαπενταριά υποψήφιοι μέσα και κάθε βδομάδα θα έβγαινε από ένας, ώστε στο τέλος να μείνει εκείνος, τον οποίο επέλεξε ο ίδιος στο βουνό, όπου είχε πάει, λέει, να σκεφθεί

Η εξωφρενική εργαλειοποίηση του θέματος, έχει στόχο να καλύψει τα τραγικά ατυχήματά του στην εξωτερική πολιτική όπως επίσης και όσα δεινά επισώρευσαν οι επιλογές του στις χριστουγεννιάτικες αγορές.

Η εργαλειοποίηση αυτή δεν υστερεί ούτε στο θέμα του εκλογικού νόμου, τον οποίο επιχειρεί να κόψει και να ράψει, με βάση τις εικαζόμενες ανάγκες της συγκυρίας.

Η Δεξιά έχει τεράστια παράδοση στα εκλογομαγειρέματα. Αρκεί να σημειωθεί ότι ακόμη και το 1920, πριν δηλαδή τη Μικρασιατική Καταστροφή, όταν ο Βενιζέλος έχασε τις εκλογές, ο αντίπαλός του Γούναρης κέρδισε 150 περίπου έδρες περισσότερες, ενώ υστερούσε σε ψήφους του Βενιζέλου.

Εδώ δεν επιχειρείται το δεύτερο κόμμα να αναδειχθεί πρώτο, αλλά απλώς να αξιοποιηθεί η τεράστια αυτή παράδοση για τις ανάγκες του σήμερα.