Ο Χρήστος Κορομηλάς με την ανεπανάληπτη χαμένη ευκαιρία στο Απόλλων Δοκιμίου – Θύελλα Παραβόλας, μιλά στο Sport24.gr και περιγράφει πώς κατάφερε να αστοχήσει προ κενής εστίας. Τα πειράγματα των συμπαικτών του, το απότιστο γήπεδο με άμμο και τα γέλια που έβαλε με τον εαυτό του!

Πρώτο θέμα συζήτησης έγινε στην Αιτωλοακαρνανία η μεγάλη ευκαιρία που έχασε ο Χρήστος Κορομηλάς σε παιχνίδι τοπικού. Ο 22χρονος επιθετικός έφυγε μόνος απέναντι σε κενή εστία, καθώς ακόμα και ο αντίπαλος τερματοφύλακας ήταν στην περιοχή της ομάδας του μήπως και ισοφαρίσει, αλλά τού έφυγε το κοντρόλ.

Η ομάδα του Αγρινιώτη, όμως, ο Απόλλων Δοκιμίου, πήρε τη νίκη (1-0) απέναντι στη Θύελλα Παραβόλας και έτσι η ανεπανάληπτη χαμένη ευκαιρία στις καθυστερήσεις δεν στοίχισε. Αυτά, βέβαια, συμβαίνουν και στους καλύτερους ποδοσφαιριστές. Ο νεαρός παίκτης του Απόλλωνα Δοκιμίου, πάντως, δεν μπορεί να πιστέψει τι τού έτυχε.

«Πάλι καλά που νικούσαμε. Αν ήμασταν πίσω στο σκορ, ή και ισόπαλοι να ήμασταν, και έχανα αυτό που έχασα, θα με σκότωναν στο χωριό και στην ομάδα…» λέει χαριτολογώντας στο Sport24.gr ο Κορομηλάς, ο οποίος κατάγεται από το Δοκίμι και παίζει στην ομάδα του χωριού του τα τελευταία έξι χρόνια. Τι του έλεγαν όμως οι συμπαίκτες του;

«Μετά το ματς είχαμε ένταση με την αντίπαλη ομάδα και οι συμπαίκτες μου δεν μου είπαν πολλά για την ευκαιρία. Το βράδυ που βγήκαμε έξω, όμως, όλοι με κορόιδευαν». Το γήπεδο στο οποίο έγινε το παιχνίδι δεν είχε ποτιστεί καθόλου και το πρωί της ίδιας μέρας του είχαν ρίξει άμμο για να μην υπάρχουν λακούβες. Την πάτησε, ωστόσο, ο άτυχος Κορομηλάς.

«Με το που μου έφυγε το κοντρόλ και χάθηκε η ευκαιρία να κάνω το 2-0, ο διαιτητής σφύριξε τη λήξη. Γελούσα με τον εαυτό μου. Πρώτη φορά βρέθηκα σε αυτή τη στιγμή, να αστοχήσω δηλαδή σε τόσο ξεκάθαρη ευκαιρία. Τι να κάνουμε; Συμβαίνουν και στους καλύτερους αυτά. Υγεία να έχουμε» λέει ο 21 ετών Αγρινιώτης.

Εξαιτίας των στρατιωτικών του υποχρεώσεων, εφέτος δεν είχε κάνει προετοιμασία. «Μπήκα απροπόνητος, αφού η ομάδα του χωριού μου παλεύει για την παραμονή και είχαμε πολλές απουσίες. Έπαιξα για να τη βοηθήσω. Τα περισσότερα παιδιά στην ομάδα, το 90%, είναι από το χωριό και παίζουμε για το χόμπι μας. Δεν είμαστε επαγγελματίες».

Δεν σκέφτεται όμως και να παίξει επαγγελματικά: «Αν ήμουν πιο μικρός, ίσως να το σκεφτόμουν διαφορετικά. Δεν πήρα όμως τις ευκαιρίες, δεν το κυνήγησα κιόλας». Ο Κορομηλάς παίζει στα άκρα της επίθεσης και στην κορυφή. Στην ίδια ομάδα παίζει και ο αδερφός του, που είναι κεντρικός μέσος. Τι ομάδα υποστηρίζει ο Χρήστος;

«Ολυμπιακός είμαι στην Ελλάδα. Και στο εξωτερικό Λίβερπουλ«. Ο αγαπημένος του παίκτης είναι ο Λιονέλ Μέσι. Του αρέσει να βλέπει ποδόσφαιρο στον ελεύθερό του χρόνο και όσο το αντέχει, αφού συνδυάζει δουλειά, θα παίζει για την ομάδα του χωριού του, την οποία δεν γίνεται να μην αγαπά και να στηρίζει.