Τζαμί λοιπόν η Αγιά Σοφιά… Κλάμα στην Ελλάδα, εκ των υστέρων, όπως πάντα. Φταίει ο Οικουμενικός διότι ενεπλάκη στα της Ουκρανικής εκκλησίας και έχασε τη ρωσική στήριξη που όμως δεν είχε ποτέ, μα ποτέ; Φταίει ο Μητσοτάκης διότι δεν απείλησε με αντίποινα, να κάνει σουβλατζίδικο το σπίτι του Κεμάλ στη Θεσσαλονίκη; Φταίει ο αρχιεπίσκοπος που έκανε λάθος εκτίμηση και δεν πήρε το γιαταγάνι ως άλλος Παλαιών Πατρών υψώνοντας παράλληλα το λάβαρο της Επανάστασης;

Πάντα όμως κλάμα στην Ελλάδα και δημοσιεύματα και αναφορές σε προφητείες… Μέχρι ανάσταση εκ νεκρών του Μέγα Αλέξανδρου και είσοδό του ως ελευθερωτή στον περιώνυμο της Χριστιανοσύνης Ναό που μολύνεται ξανά από τον ψευδοπροφήτη και τον ψευτοθεό της πολιτικής θεωρίας που λέγεται ισλαμική «θρησκεία». Πάντα όμως κλάμα στην Ελλάδα, πάντα εκ των υστέρων… Μεγάλη ευαισθησία μα και συγκίνηση.

Αμήν, μακάρι η νέα πληγή που οι βάρβαροι άρπαγες επιδρομείς Τουρκαλάδες άνοιξαν στην ιστορική μας μνήμη να την αφυπνίσει. Την ωραία ταύτη κοιμωμένη, ώστε να δούμε όλοι, ταγοί και λαός, ότι οι Τούρκοι δεν άλλαξαν ποτέ και δεν πρόκειται να αλλάξουν…

Τα ίδια έκαναν, τα ίδια κάνουν, είτε με σουλτάνους, είτε με Κεμάλ, είτε με Ερντογάν. Όσοι εξ ημών ελπίζουν σε κάτι άλλο είναι επιεικώς ανόητοι. Όσοι θεωρούν ότι ο Ερντογάν θα άκουγε τον Πατριάρχη, τον Μητσοτάκη ή τον οποιοδήποτε άλλο, επίσης σφάλει.

Όποιος δε πιστεύει ότι οι ΗΠΑ, ή Ρωσία, η ΕΕ θα πίεζαν τον Ερτογάν, σφάλουν χειρότερα. Η δεύτερη άλωση της Αγιάς Σοφιάς δεν έγινε τυχαία, ούτε αποτελεί μόνο προσπάθεια του Ερντογάν να κερδίσει πόντους στο εσωτερικό του μέτωπο, όπως ορισμένοι οι εν Ελλάδι θέλουν να πιστεύουν.

Ο Ερντογάν χτυπά την Ελλάδα. Τελεία και παύλα. Την χτυπά παντού, σε κάθε επίπεδο. Δεν είναι θέμα, κατά την ταπεινή άποψη του γράφοντος, μόνο να κερδίσει συνεκμεταλλεύσεις και υδρογονάνθρακες. 

Ο Ερντογάν θέλει να αναβιώσει την Οθωμανική αυτοκρατορία και αυτό ακριβώς επιχειρεί και η Ελλάδα είναι βασικό εμπόδιο στο σχέδιό του αυτό. Η υπόθεση Λιβύη έχει για την Τουρκία και μια ιστορική παράμετρο που στην Ελλάδα αγνοείται συστηματικά…

Για όσους ξεχνούν ή έχουν επιλεκτική μνήμη λοιπόν, η Οθωμανική αυτοκρατορία κατέστη πραγματικά μεγάλη μεσογειακή δύναμη όταν έθεσε υπό τον έλεγχό της, επί Σουλεϊμάν του λεγόμενου «μεγαλοπρεπή», τις βορειοαφρικανικές μεσογειακές ακτές, αλλά και την Ερυθρά Θάλασσα. Τυχαία η σημερινή Τουρκία έχει απλωθεί από την Αδριατική μέχρι τον Περσικό;

Ο Ερντογάν γνωρίζει την τουρκική ιστορία, οι Έλληνες ταγοί βλέπουν οράματα… Η Αγιά Σοφιά είναι ένα ακόμα βήμα στην πορεία αναβίωσης της Οθωμανικής αυτοκρατορίας και δεν θα είναι το τελευταίο. Ας ξυπνήσουμε λοιπόν και ας πάψουμε το κλάμα και τις προφητείες…

Αν θέλουμε να πάψει η Αγιά Σοφιά να είναι τζαμί υπάρχει μόνο ΕΝΑΣ ΤΡΟΠΟΣ. Τον ξέρουμε. Το ερώτημα είναι αν μπορούμε. Ο γράφων ανήκει σε αυτούς που πιστεύουν πως μπορούμε, αρκεί να πετάξουμε από πάνω μας βαρίδια τύπου «δεν διεκδικούμε»… και «είμαστε δύναμη σταθερότητας».

Καιρός λοιπόν να πείσουμε τους Αμερικανούς, Ευρωπαίους αδελφούς, εταίρους, συμμάχους μας ότι είμαστε κι εμείς, αν χρειαστεί δύναμη ΑΣΤΑΘΕΙΑΣ στην περιοχή που μπορεί, εξίσου καλά με τον Ερντογάν, να τινάξει το ΝΑΤΟ στον αέρα προς έμμεσο όφελος του «Ξανθού Γένους» των «σωτήρων» της Πόλης και της Αγιάς Σοφιάς.

Αντί λοιπόν να κλαίμε ή να πάμε να ψήσουμε χοιρινές μπριζόλες στο σπίτι του Κεμάλ, θα ήταν καλύτερα η ηγεσία μας να έχει μια ιδιαίτερη, έντονη συζήτηση με τον φίλτατο πρέσβη των ΗΠΑ στην Αθήνα ώστε να λάβουν γνώση τα ανώτερα κλιμάκια σε Στέιτ Ντιπάρτμεντ και Λευκό Οίκο… Αρκετά οι αγκαλίτσες.

Κ.Π.