Η μεθόδευση διάλυσης και ιδιωτικοποίησης της ΛΑΡΚΟ, που ξεκίνησε από τις προηγούμενες κυβερνήσεις και φιλοδοξεί να το ολοκληρώσει η σημερινή, αποτελεί ειδεχθές έγκλημα όχι μόνο κατά των εργαζομένων της επιχείρησης, όχι μόνο κατά των εκατοντάδων άλλων μικρότερων επιχειρήσεων που εξαρτώνται άμεσα από τη λειτουργία της, αλλά και ολόκληρης της χώρας που κινδυνεύει να στερηθεί τα μοναδικά πλεονεκτήματα για την ελληνική οικονομία που προσφέρει η παραγωγή του σιδηρονικελίου.

Το ΥΠΕΝ υπό την καθοδήγηση του κ. Κ. Χατζηδάκη, με τη συμβολή του κ. Χρ. Σταϊκούρα αλλά και του συνόλου σχεδόν της αντιπολίτευσης, προωθούν άμεσα τη χρεοκοπία της ΛΑΡΚΟ, την ξεχωριστή πώληση των μεταλλείων της και τη δημοπράτηση του εργοστασίου σε ιδιώτες, με βάση το νόμο που προβλέπει διαδικασίες εξπρές για τις κρατικές επιχειρήσεις που αντιμετωπίζουν σοβαρά οικονομικά προβλήματα ή παρουσιάζουν έκδηλη αδυναμία πληρωμής των ληξιπρόθεσμων οφειλών.

Πού οφείλονται όμως τα οικονομικά προβλήματα και η διόγκωση των «χρεών» της ΛΑΡΚΟ;

Τα χρέη εκατοντάδων εκατομμυρίων που έχουν φορτώσει στη ΛΑΡΚΟ και την εμφανίζουν ως «μη βιώσιμη», είναι τεχνητά και οφείλονται αφενός στους «μετόχους» της (ελληνικό κράτος και ΔΕΗ ΑΕ) και αφετέρου σε πρόστιμα της Ε.Ε. α) Σε ό,τι αφορά το κράτος, οφείλονται στις παράλογες και εξοντωτικές φορολογικές απαιτήσεις και τα πρόστιμα του υπ. οικονομικών, το οποίο δεν αναγνωρίζει τις ζημιές που υπέστη η εταιρεία από τη διακύμανση των τιμών νικελίου στο διεθνές Χρηματιστήριο Μετάλλων, ούτε αναγνωρίζει ως έξοδα τις δαπάνες για την ασφάλιση των τιμών. β) Οι υπέρογκες απαιτήσεις της ΔΕΗ ΑΕ, οφείλονται στη μονομερή και ληστρική επιβολή διπλάσιας τιμής ανά Mwh σε σχέση με το μέσο όρο που επικρατεί στην Ε.Ε.(!), απειλώντας με διακοπή της ηλεκτροδότησης μέχρι τα τέλη αυτού του μήνα αλλά και με δέσμευση των περιουσιακών στοιχείων της εταιρείας. γ) Το «χορό» των εκβιασμών ολοκληρώνουν οι Βρυξέλες που επέβαλλαν πρόστιμα εκατομμυρίων ευρώ στη ΛΑΡΚΟ λόγω δημόσιας οικονομικής ενίσχυσης, ρίχνοντας την ευθύνη στην επιχείρηση και όχι στην τότε κυβέρνηση (2009), που αυξάνοντας το μετοχικό κεφάλαιο του δημοσίου στην εταιρεία με τη μορφή κρατικών εγγυήσεων, διαβεβαίωνε γραπτώς ότι δεν αντίκειται στην κοινοτική νομοθεσία περί κρατικών ενισχύσεων. Η Κομισιόν υποσχέθηκε ότι θα διαγράψει το πρόστιμο, μόνο εφόσον προχωρήσουν οι διαδικασίες ξεπουλήματος της εταιρίας και των μεταλλείων της!

Όλα αυτά αποκαλύπτουν τη μεθόδευση που υπήρξε, έτσι ώστε να υπονομευτεί η βιωσιμότητα της ΛΑΡΚΟ με τεχνητή υπερδιόγκωση των χρεών της από τις ντόπιες κυβερνήσεις και την Ε.Ε., με τη συνέργεια των εκάστοτε διορισμένων διοικήσεων της εταιρείας που πειθήνια υποτάσσονται υπηρετώντας αλλότρια συμφέροντα. Έργο γνωστό από παλιά, κατά το οποίο στραγγαλίζουν μια κρατική επιχείρηση και την εμφανίζουν ανήμπορη να υπάρξει αν δε ξεπουληθεί σε ιδιωτικά συμφέροντα, όπως έκαναν με την ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ, τον ΟΣΕ και τις άλλες στρατηγικής σημασίας επιχειρήσεις, όπως κάνουν με τη ΔΕΗ την οποία επίσης στραγγαλίζουν με τις συνεχείς και διατεταγμένες επιδοτήσεις των ανταγωνιστών της προς δόξα των μνημονίων και της απελευθέρωσης των αγορών ενέργειας και εργασίας, ή την χρησιμοποιούν για να υπονομεύει άλλες κρατικές εταιρείες όπως τη ΛΑΡΚΟ (είναι χαρακτηριστικό ότι πουλάει το ρεύμα στη ΛΑΡΚΟ σε τιμή τριπλάσια απ’ ό,τι το πουλάει στον κ. Μυτιληναίο)!

Στόχος της εσκεμμένης διάλυσης της ΛΑΡΚΟ, είναι να αφαιρεθεί από την Ελλάδα ένας στρατηγικής σημασίας επιχειρηματικός κολοσσός, που αξιοποιεί το σπάνιο μετάλλευμα που έχουμε στη χώρα μας (το 90% των αποθεμάτων σιδηρονικελίου στην Ε.Ε.) και που καλύπτει το 6% των αναγκών της Ευρώπης και το 3% παγκοσμίως. Ένας πραγματικός κρατικός κολοσσός που διαθέτει μεταλλεία για την εξόρυξη των πολύτιμων μεταλλευμάτων σε όλη τη Στερεά και στη Β. Ελλάδα, εργοστάσιο επεξεργασίας των πρώτων υλών, σημαντικές υποδομές και έμπειρο εργατικό και επιστημονικό δυναμικό. Όλος αυτός ο παραγωγικός και εμπειρικός πλούτος, εμφανίζεται ως «μη βιώσιμος» και υποβαθμίζεται με μερικές υπογραφές κυβερνητικών ανδρεικέλων.

Η εμβληματική ΛΑΡΚΟ εκμηδενίζεται και διαγράφεται από τον χάρτη της ελληνικής οικονομίας χάριν της Ε.Ε. και διεθνών ιδιωτικών συμφερόντων.

Δεν θα υπήρχε κανένα πρόβλημα βιωσιμότητας της ΛΑΡΚΟ, αν το ελληνικό δημόσιο αλλά και η ΔΕΗ λειτουργούσαν με κριτήρια δημοσίου συμφέροντος και προς όφελος της χώρας και του λαού, προστατεύοντας τους στρατηγικούς τομείς της οικονομίας και αναπτύσσοντας την παραγωγική βάση της χώρας.

Πράγμα που προϋποθέτει μια Ελλάδα απαλλαγμένη από τον ζουρλομανδία του ευρωμονόδρομου, των μνημονίων και του μηχανισμού σταθερότητας, και όχι κατεχόμενη ζώνη που οδηγεί κρατικές υποδομές σε διάλυση και καταστροφή και το λαό μας σαν σφάγιο σε θυσίες, μόνο και μόνο για να μη καταρρεύσει το ευρώ και για να μη σκάσουν νέες υπερεθνικές χρηματιστηριακές φούσκες με ολέθριες συνέπειες για τους δανειστές.

Η μόνη λύση προς το συμφέρον της χώρας μας και του λαού για τη ΛΑΡΚΟ, που επιβάλλεται να δοθεί από μια πατριωτική – δημοκρατική κυβέρνηση, είναι η διασφάλιση του δημόσιου χαρακτήρα της επιχείρησης, οι δημόσιες επενδύσεις για τον εκσυγχρονισμό της έτσι ώστε να αξιοποιηθούν οι τεράστιες δυνατότητές της για την παραγωγή καθαρού νικελίου και κοβαλτίου, η αξιοποίησή της ως κορμός για την παραγωγή ανοξείδωτου χάλυβα με τα σημαντικά αποθέματα χρωμίου που διαθέτει η χώρα μας.

Η διασφάλιση των θέσεων εργασίας του προσωπικού της και η επέκτασή τους με νέες προσλήψεις, με πλήρη κάλυψη των μισθολογικών, εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων και παράλληλη λήψη όλων των μέτρων υγιεινής και ασφάλειας στην εργασία, για να μην επαναληφθούν τα θανατηφόρα ατυχήματα που κόστισαν τη ζωή εργαζομένων και βύθισαν στο πένθος οικογένειες.

Το ΕΠΑΜ στηρίζει τον αγώνα των εργαζομένων της βιομηχανίας ΛΑΡΚΟ και διαθέτει όλα τα μέσα που έχει στη διάθεσή του για την προβολή και ανάδειξη του αγώνα τους.

Καλεί όλους τους πολίτες που νοιώθουν τι σημαίνει αξιοπρέπεια και νοιάζονται για τη χώρα μας και το λαό μας, να δηλώσουν παρόντες στο μεγάλο συλλαλητήριο των σωματείων εργαζομένων της ΛΑΡΚΟ, το Σάββατο 25 Ιανουαρίου και ώρα 11.00 π.μ. στην Ομόνοια, από την οποία θα πραγματοποιηθεί μαζική πορεία στην πλ. Συντάγματος.