Τις τελευταίες ημέρες, το ζήτημα της εκτροπής του ποταμού Αχελώου, ένα ζήτημα ιδιαίτερα σοβαρό το οποίο έχει απασχολήσει και τη Δικαιοσύνη, φαίνεται να επανέρχεται στην επικαιρότητα με ευθύνη της Κυβέρνησης και με άγνωστη σκοπιμότητα.

Όπως έγινε γνωστό από δημοσιεύματα, μετά τη συνάντηση του Υπουργού Επικρατείας κ. Γεραπετρίτη και του Βουλευτή Λάρισας κ. Χαρακόπουλου, την Πέμπτη 16/1 και ώρα 15.00 έχει προγραμματισθεί διευρυμένη σύσκεψη στο Μέγαρο Μαξίμου για το θέμα της εκτροπής του Αχελώου με τη συμμετοχή των εμπλεκόμενων Υπουργών, των βουλευτών Θεσσαλίας, των φορέων της Τοπικής Αυτοδιοίκησης Θεσσαλίας και εκπροσώπων των τοπικών φορέων της Θεσσαλίας.

Η σύσκεψη πρόκειται να πραγματοποιηθεί ερήμην των πολιτών της Αιτωλοακαρνανίας, με αποτέλεσμα να βρισκόμαστε μπροστά στο απαράδεκτο φαινόμενο να πραγματοποιούνται συζητήσεις που αφορούν το μέλλον των Αιτωλοακαρνανάνων, χωρίς τούτοι να μετέχουν σε αυτές.

Η εκτροπή του Αχελώου, η κατασκευή συναφών έργων και η μεταφορά υδάτων του προς όφελος της Περιφέρειας Θεσσαλίας, αποτελεί ζήτημα που έχει τεθεί δεκαετίες πριν. Σχετικά με την εκτροπή, έχουν ήδη εκδοθεί αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας (3478/2000, 903/2003, 1688/2005, 3053/2009 κ.ά.) οι οποίες ανέδειξαν τα προβλήματα και τις περιβαλλοντικές, οικονομικές, πολιτιστικές επιπτώσεις ενός τέτοιου εγχειρήματος, με τελευταία την υπ’αριθμ. 26/2014 απόφαση της Ολομέλειας του ΣτΕ.

Με την απόφαση αυτή κρίθηκε ότι η εκτροπή παραβιάζει την αρχή της βιώσιμης ανάπτυξης και συγκεκριμένα τους κανόνες για την προστασία του περιβάλλοντος, της χλωρίδας και της πανίδας, δεν αξιολογεί επαρκώς τις επιπτώσεις στο περιβάλλον και δε διασφαλίζει την προστασία του πολιτιστικού περιβάλλοντος και των προστατευόμενων περιοχών.

Επίσης, με την παραπάνω απόφαση κρίθηκε – όπως είχε ήδη γίνει δεκτό με την 3053/2009 απόφαση της Ολομελείας ΣτΕ- ότι για την υλοποίηση του έργου δεν ελήφθησαν μέτρα για την αντιμετώπιση του προβλήματος ανεπάρκειας υδάτινων πόρων, δηλαδή έλεγχος γεωτρήσεων, μικρά έργα αξιοποίησης των υδάτων της Θεσσαλίας και προσαρμογή των καλλιεργειών στη νέα Κοινή Αγροτική Πολιτική, με εγκατάλειψη των υδροβόρων καλλιεργειών και αντικατάσταση των μεθόδων άρδευσης, ώστε να μην σπαταλώνται πολύτιμοι υδάτινοι πόροι, ότι το έργο σχεδιάστηκε ελλιπώς και ότι δεν ελήφθησαν υπ’ όψιν όλες οι εναλλακτικές λύσεις.

Τέλος, αξίζει να σημειωθεί ότι η 26/2014 απόφαση του ΣτΕ εκδόθηκε κατόπιν της C-43/10 απόφασης της 11.9.2012 του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης την οποία και έλαβε υπ’όψιν, με την οποία το ευρωπαϊκό Δικαστήριο ερμήνευσε το κοινοτικό δίκαιο ενόψει της εξέτασης του ζητήματος της εκτροπής.

Από τα παραπάνω προκύπτει ότι η Δικαιοσύνη έχει κρίνει με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο και μάλιστα σε πλείστες αποφάσεις της, ότι το έργο της εκτροπής του Αχελώου δε δύναται να συντελεστεί. Θα πρέπει δε να σημειωθεί ότι έχει προσβληθεί στο Συμβούλιο της Επικρατείας και η υπ’αριθμ. οικ. 908 (ΦΕΚ 2562Β/25-9-2014) απόφαση της Εθνικής Επιτροπής Υδάτων για την έγκριση του Σχεδίου Διαχείρισης Λεκανών Απορροής Ποταμών του Υδατικού Διαμερίσματος Δυτικής Στερεάς Ελλάδας και εκκρεμεί η κρίση του Δικαστηρίου.

Οι πολίτες και οι φορείς της Αιτωλοακαρνανίας έχουν εκφράσει από την πρώτη στιγμή τη σφοδρή και σύσσωμη αντίδρασή τους στο ενδεχόμενο εκτροπής του Αχελώου, η οποία θα προκαλέσει την περιβαλλοντική υποβάθμιση και τον οικονομικό μαρασμό της περιοχής, χάριν ενός έργου δυσθεώρητου κόστους και μεγέθους, χωρίς μάλιστα να συνοδεύεται από επίσημη μελέτη οικονομικής σκοπιμότητας, χωρίς συνολική μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων, χωρίς να έχουν εξαντληθεί οι εναλλακτικές λύσεις για την άρδευση της Θεσσαλίας. Για όλα αυτά άλλωστε η εκτροπή έχει ήδη κριθεί μη αποτελεσματική και μη ανταποκρινόμενη στις επιταγές της εθνικής και της ευρωπαϊκής νομοθεσίας.

Το αληθές είναι πράγματι, ότι η εκτροπή του Αχελώου, θα είχε σοβαρότατες επιπτώσεις για την Αιτωλοακαρνανία. Ο Νομός θα αποστερείτο από το βασικό πλουτοπαραγωγικό του πόρο-με δεδομένη μάλιστα την εκτροπή του Μόρνου και του Εύηνου- έναν πόρο που η Αιτωλοακαρνανία έχει άμεση ανάγκη για την άρδευση, την ύδρευση, τη λειτουργία των φραγμάτων και των αρδευτικών έργων, τον εμπλουτισμό των υγροβιότοπων, τη διατήρηση της λιμνοθάλασσας. Το έργο αυτό, περιορίζει τον υγροβιότοπο του Μεσολογγίου, προστατευόμενο από τη συνθήκη RAMSAR και τις κοινοτικές οδηγίες.

Συνεπώς και ενόψει της σοβαρότητας του ζητήματος, προκύπτει ότι οι όποιες συζητήσεις για έργα στον Αχελώο και οι τυχόν σκέψεις για εκτροπή του και μάλιστα εν αγνοία των πολιτών της Αιτωλοακαρνανίας δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτές. Θα πρέπει δε να υπάρξει πλήρης ενημέρωση των πολιτών για το σχεδιασμό της Κυβέρνησης.

Κατόπιν των ανωτέρω, ερωτώνται οι αρμόδιοι Υπουργοί:
Ποιες είναι οι προθέσεις των αρμόδιων Υπουργείων αναφορικά με την εκτέλεση έργων στον Αχελώο προς όφελος της Θεσσαλίας; Εξετάζεται η εκτροπή του ποταμού παρά το γεγονός ότι η Δικαιοσύνη έχει εκφραστεί κατηγορηματικά κατά μιας τέτοιας προοπτικής;
Γιατί διοργανώνεται σύσκεψη για το θέμα της εκτροπής του Αχελώου ερήμην της Αιτωλοακαρνανίας;

Ο Ερωτών Βουλευτής
Δημήτρης Κωνσταντόπουλος