«Την Ιωάννα Τούνη δεν την γνώριζα, αλλά αυτό δεν έχει καμία απολύτως σημασία. Τώρα πλέον την ξέρω, ως μία γυναίκα που αντιμετωπίζει με παραδειγματικό θάρρος και αξιοπρέπεια, μία τέτοια δοκιμασία που σε φέρνει σε αμηχανία, στην καλύτερη περίπτωση. Ή στην χειρότερη περίπτωση σε οδηγεί σε αυτοκτονία, οπως στην περίπτωση της Λίνας Κοεμτζή στη Θεσσαλονίκη.

Όσο δεν υπάρχει ισχυρό θεσμικό πλαίσιο άμεσης και ολοκληρωτικής προστασίας, το “φιλοθεάμον κοινό” θα διψά για σάρκα και αίμα (αίμα ναι, όχι σπέρμα) και τα αρπακτικά της ενημέρωσης θα νιώθουν “υποχρεωμένα” να του τα προσφέρουν.

Η καθεμία και ο καθένας έχει τη δύναμη να νικήσει τον φόβο.

Με την Τούνη λοιπόν και με την κάθε Τούνη, και τώρα και πάντα, από εδώ μέχρι την άκρη του κόσμου.»