Είναι από τις ειδήσεις που παρακαλάς να μην ισχύουν. Δυστυχώς όμως ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Ο Κόμπι Μπράιαντ, ένας από τους παίκτες-θρύλους του ΝΒΑ, που μεσουράνησε με τη φανέλα των Λος Άντζελες Λέικερς στα παρκέ του αμερικανικού μπάσκετ είναι νεκρός.

Σύμφωνα με ξένα ειδησεογραφικά δίκτυα, ο μόλις 41 ετών, Κόμπι Μπράιαντ σκοτώθηκε στην Καλαμπάσα της Καλιφόρνια, σε δυστύχημα με πτώση ελικοπτέρου, βυθίζοντας στη θλίψη τον παγκόσμιο αθλητισμό.

Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, το τραγικό συμβάν εκτυλίχθηκε το πρωί της Κυριακής τοπική ώρα, ενώ η πυκνή ομίχλη που βρισκόταν στο σημείο δυσχέρανε τις προσπάθειες των σωστικών συνεργείων.

Έπειτα από την πτώση προκλήθηκε πυρκαγιά και δεν υπήρξαν επιζώντες. Μάρτυρες αναφέρουν ότι δευτερόλεπτα πριν από την πτώση άκουγαν τη μηχανή του ελικοπτέρου να βγάζει μη φυσιολογικούς ήχους.

Ο Αμερικανός επέβαινε σε ελικόπτερο μαζί με άλλα τέσσερα άτομα και αυτό κατέπεσε για άγνωστους μέχρι στιγμής λόγους στην περιοχή της Καλιφόρνια, Καλαμπάσας, με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους όλοι οι επιβαίνοντες.

Αναφέρεται επίσης ότι μεταξύ των θυμάτων είναι και κάποιες από τις 4 κόρες του θρύλου του NBA.

Ο πρώην παίκτης του NBA ήταν 41 ετών και επέβαινε στο ιδιωτικό του ελικόπτερο μαζί με άλλα 4 άτομα, τα οποία επίσης έχασαν τη ζωή τους.

Ο Κόμπι Μπράιαντ χρησιμοποιούσε συχνά, ήδη από τον καιρό που αγωνιζόταν στο NBA, το ιδιωτικό του ελικόπτερο για τις μετακινήσεις.

 

Η λαμπρή του καριέρα

Ο Κόμπι Γεννήθηκε στη Φιλαδέλφεια της Πενσυλβάνια. Εισήλθε στο ΝΒΑ απευθείας από το Λύκειο (ονόματι Lower Merion High School), και έπαιξε σε ολόκληρη την καριέρα του στους Λος Άντζελες Λέικερς, κερδίζοντας πέντε πρωταθλήματα ΝΒΑ.

Επιλέχθηκε 16 φορές All-Star και 12 φορές στην καλύτερη αμυντική πεντάδα, ενώ αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ της αγωνιστικής περιόδου δύο φορές (το 2005-06 και 2006-07) και αποτελεί τον τρίτο σκόρερ της στην ιστορία του NBA προσπερνώντας τον Μάικλ Τζόρνταν τον Δεκέμβρη του 2014.

Μετά την έναρξη της 20ης σεζόν του με τους Λέικερς το 2015-16, το οποίο αποτελεί το δεύτερο μεγαλύτερο ρεκόρ NBA για τις περισσότερες σεζόν με την ίδια ομάδα (καταρρίφθηκε αργότερα από τον Ντιρκ Νοβίτσκι με 21 σεζόν στους Dallas Mavericks), ο Μπράιαντ ανακοίνωσε ότι θα αποσυρθεί στο τέλος της.

Το 1996, μαζί του υπέγραψε στους Λέικερς και ο Σακίλ Ο’Νιλ και οι δυο τους οδήγησαν την ομάδα του Λος Άντζελες σε τρία συνεχόμενα πρωταθλήματα ΝΒΑ από το 2000 έως το 2002.

Μετά την αναχώρηση του θηριώδους σέντερ, την περίοδο 2003-04, ο Μπράιαντ έγινε ο ακρογωνιαίος λίθος της ομάδας. Αποτέλεσε τον παίκτη που σημείωσε τους περισσότερους πόντους στο πρωτάθλημα κατά της περιόδους 2005–06 και 2006–07.

Στις 22 Ιανουαρίου του 2006 έκανε προσωπικό ρεκόρ πόντων, σκοράροντας 81 κατά των Τορόντο Ράπτορς, τη δεύτερη μεγαλύτερη επίδοση στο σκοράρισμα στην ιστορία του ΝΒΑ, μετά τους 100 πόντους που σημείωσε ο Γουίλτ Τσάμπερλεϊν στις 2 Μαρτίου του 1962 με τους Φιλαδέλφεια Γουόριορς ενάντια στους Νιου Γιορκ Νικς.

Τη σεζόν 2008-09 κατέκτησε για τέταρτη φορά το πρωτάθλημα νικώντας στους τελικούς τους Ορλάντο Μάτζικ, του Ντουάιτ Χάουαρντ, παίρνοντας μάλιστα για πρώτη φορά και το βραβείο του πολυτιμότερου παίκτη των Τελικών.

Την επόμενη αγωνιστική περίοδο οδήγησε ξανά τους Λέικερς στην κατάκτηση του τίτλου κερδίζοντας το βραβείο του πολυτιμότερου παίκτη των τελικών για δεύτερη φορά στην καριέρα του απέναντι στην τριάδα Γκαρνέτ, Πιρς, Άλλεν, από τους οποίους είχε ηττηθεί στους τελικούς πριν δύο χρόνια στην σεζόν 2007-2008.

Ο Μπράιαντ έλαβε το Βραβείο Πολυτιμότερου Παίκτη (MVP) κατά την αγωνιστική περίοδο ΝΒΑ 2007–2008, αφού οδήγησε την ομάδα του στους τελικούς της διοργάνωσης.

Είναι ο πρώτος σκόρερ στην ιστορία των Λος Άντζελες Λέικερς και ο πρώτος παίκτης στο NBA που έχει 30000+ πόντους και 6000+ ασίστ. Το 1997 κατέκτησε τον Διαγωνισμό Καρφωμάτων στο NBA (Slam Dunk Contest).

Επίσης έχει 4 βραβεία MVP (πολυτιμότερου παίκτη) του All-Star Game, ισοφαρίζοντας έτσι το ρεκόρ με τα περισσότερα στην ιστορία του NBA.

Δύο μεγάλα αθλητικά κανάλια στην Αμερική, το Sporting News και το TNT ονόμασαν τον Μπράιαντ τον καλύτερο παίκτη της δεκαετίας του 2000. Το 2008 και το 2012 κατέκτησε χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου , και του Λονδίνου αντίστοιχα ως μέλος της Εθνικής Ομάδας των Η.Π.Α.

 

Το συγκινητικό του αντίο στα παρκέ

Αξίζει να σημειωθεί ότι είχε συγκινήσει με μία επιστολή, μέσω της οποίας ανακοίνωσε τον Δεκέμβριο του 2015  την αποχώρησή του από την ενεργό δράση.

Σε αυτήν ανέφερε:

«Αγαπημένο μου μπάσκετ,
Από τη στιγμή, που φόρεσα τις κάλτσες του πατέρα μου και ξεκίνησα νοητά να εκτελώ νικητήρια σουτ στο θρυλικό Western Forum, ήξερα πως ένα πράγμα ήταν αληθινό. Σε ερωτεύθηκα.

Σε αγάπησα τόσο, που σου έδωσα τα πάντα. Το μυαλό και το κορμί μου, το πνεύμα και την ψυχή μου. Ήμουν ένα εξάχρονο παιδί που σε αγάπησε έντονα. Δεν είδα ποτέ το τέλος του τούνελ. Είδα μόνο τον εαυτό μου να βγαίνει τρέχοντας από αυτό. Έτρεξα πάνω-κάτω σε κάθε παρκέ για να κυνηγήσω κάθε μπαλιά. Μου ζήτησες να παλέψω και σου έδωσα την καρδιά μου, γιατί μου προσέφερες πολλά περισσότερα.

Ο Κόμπι Μπράιαντ είχε εκφραστεί ουκ ολίγες φορές με ύμνους για τον Γιάννη Αντετοκούνμπο
Ο Κόμπι Μπράιαντ είχε εκφραστεί ουκ ολίγες φορές με ύμνους για τον Γιάννη Αντετοκούνμπο

Έπαιξα με ιδρώτα και με πόνο, όχι μόνο επειδή η πρόκληση με καλούσε, αλλά κι επειδή ΕΣΥ με φώναζες. Έκανα τα πάντα για ΕΣΕΝΑ, γιατί έτσι πρέπει να κάνεις, όταν κάποιος σε κάνει να αισθάνεσαι τόσο ζωντανός, όσο εσύ με άφησες να νιώσω. Έδωσες σε ένα εξάχρονο παιδί το Laker dream και για πάντα θα σε αγαπώ. Όμως, δεν μπορώ να σε αγαπώ τόσο αρρωστημένα για πολύ ακόμα.

Αυτή τη χρονιά, είναι ό,τι μου έχει απομείνει για να σου δώσω. Η καρδιά μου μπορεί να αντέξει το σφυροκόπημα, το μυαλό μου θα το διαχειριστεί, όμως το σώμα μου ξέρει πως ήρθε η στιγμή να πω αντίο.

Και είμαι εντάξει. Είμαι έτοιμος να σε αφήσω να φύγεις. Θέλω να το γνωρίζεις τώρα, ώστε και οι δυο να αδράξουμε κάθε στιγμή που μας απόμεινε. Τα καλά και τα άσχημα. Δώσαμε ο ένας στον άλλο όσα είχαμε.

Γνωρίζουμε και οι δυο, πως ό,τι κι αν κάνω μετά, θα είμαι πάντα αυτό το παιδί με τις γυρισμένες κάλτσες, στον κάδο με τα σκουπίδια στη γωνία και τα πέντε δευτερόλεπτα. Η μπάλα είναι στα χέρια μου. 5… 4… 3… 2… 1
 

Πάντα θα σε αγαπώ,
Kobe».

protothema.gr