19 Απριλίου 1991: Η μέρα που η Πάτρα «πνίγηκε» στο αίμα

Σήμερα Δευτέρα, 19 Απριλίου στις 11 το πρωί θα τελεστεί μνημόσυνο για τους έξι Πατρινούς που βρήκαν τραγικό θάνατο από τη φονική έκρηξη βόμβας στην οδό Βότση στις 19 Απρίλη του 1991.

Το μνημόσυνο θα τελεστεί στη διασταύρωση των οδών Βότση και Όθωνος Αμαλίας, απέναντι από το κτίριο του Βρετανικού υποπροξενείου, στο σημείο όπου ο Δήμος Πατρέων ανήγειρε μνημείο για τα θύματα.

Τα θύματα της έκρηξης, που σημειώθηκε πριν από 30 χρόνια, ήταν ο Γιώργος Παπασωτηρόπουλος, 58 χρόνων, ο Βασίλης Κυριακόπουλος, 53 χρόνων, ο Γιάννης Καυκάς, 25 χρόνων, η Όλγα Στραγγαλινού, 25 χρόνων, ο Δημήτρης Σεϊτανίδης, 23 χρόνων και η Γεωργία Βέρρα, 24 χρόνων.

Το πρωινό που «πάγωσε» την Πάτρα

Το πρωινό της 19ης Απριλίου του 1991 μία έκρηξη ακούγεται από τη μία άκρη της Πάτρας μέχρι την άλλη. Κανείς δεν ξέρει τις συμβαίνει. Μόνο όσοι βρίσκονται σε διαμερίσματα στο κέντρο της πόλης βλέπουν ένα πυκνό σύννεφο καπνού να σκεπάζει τον ουρανό.

Ο τότε Νομάρχης Αχαΐας Νίκος Τάγαρης διηγήθηκε πως ενώ βρισκόταν στο γραφείο του στον 5ο όροφο του κτιρίου της οδού Κορίνθου (και Γούναρη) και παραχωρούσε ραδιοφωνική συνέντευξη, ξαφνικά άκουσε την εκκωφαντική έκρηξη και ευθεία μπροστά του είδε ένα πυκνό σύννεφο μαύρου καπνού να καλύπτει τα πάντα.

Εκείνο το πρωϊνό της 19ης Απριλίου στην οδό Βότση 14 έμελλε μία ολόκληρη πόλη να ζήσει ίσως τον μεγαλύτερο εφιάλτη της, από την ημέρα του πρώτου βομβαρδισμού του Ελληνοϊταλικού πολέμου.

Την έκρηξη μίας βόμβας που θα σκορπούσε τον θάνατο.

Ένα σχέδιο που ποτέ δεν ολοκληρώθηκε με απόλυτη ακρίβεια και είχε εκπονηθεί από μία ομάδα Παλαιστινίων παρανοϊκών τρομοκρατών, θα σφράγιζε για χρόνια την ιστορία της Πάτρας και θα λειτουργούσε ως αυτοσχέδιος προπομπός των όσων η Ευρώπη βιώνει σήμερα με τυφλά τρομοκρατικά χτυπήματα και δεκάδες αθώους νεκρούς.

Μόνο που τότε, οι έξι Πατρινοί που σε λίγο θα έπεφταν νεκροί από την παρανοϊκή αυτή ενέργεια, και μαζί τους μία ολόκληρη πόλη, δεν μπορούσαν να διανοηθούν ότι υπάρχουν αρρωστημένα μυαλά και πως 25 χρόνια μετά η Ήπειρος θα ζούσε κάτω από τον φόβο της τυφλής τρομοκρατίας.

Σήμερα το σημείο προορισμού της βόμβας, που έσκασε στα χέρια του παλαιστίνιου τρομοκράτη Χασικέχ, στο ασανσέρ της πολυκατοικίας της οδού Βότση 14, είναι κάτι παραπάνω από ξεκάθαρο ότι προοριζόταν για το κτίριο του Βρετανικού Υποπροξενείου στη συμβολή των οδών Βότση και Άθωνος Αμαλίας.

Οι τοπικές Αστυνομικές Αρχές έμελλε να αντιμετωπίσουν μία υπόθεση, πολύ μεγαλύτερη από τα πλαίσια των μέχρι τότε εμπειριών τους.

Και μέσα σε λίγες ώρες η Πάτρα είχε γίνει ειδησεογραφικά το επίκεντρο της Ελλάδας, της Ευρώπης και του κόσμου.

Από πού αλήθεια οι αστυνομικοί της Ασφάλειας Πατρών να έπιαναν το νήμα;

Λίγη ώρα μετά την έκρηξη και ενώ ο θλιβερός απολογισμός είχε σοκάρει την υφήλιο, αστυνομικοί της Κρατικής Ασφάλειας, εντοπίζουν ότι έχει απομείνει από το σώμα του βομβιστή. Στην ουσία μόνο ένα αθλητικό παπούτσι και ένα κομμάτι φοιτητικής ταυτότητας, ήταν ο μπούσουλας. Κι όμως. Μερικές ώρες αργότερα, η Αστυνομία είχε στη διάθεσή της τα πλήρη στοιχεία του βομβιστή. Τα δύο τελευταία νούμερα από τον αριθμό του φοιτητικού του πάσου, καθώς και οι μαρτυρίες για τα παπούτσια του θύματος-βομβιστή, οδηγούσαν σε ασφαλές συμπέρασμα για τα πραγματικά του στοιχεία.

Και σε λίγα 24ωρα είχε συλληφθεί στην Αθήνα, με την βοήθεια μελών του Συλλόγου Παλαιστινίων φοιτητών της Ελλάδας (σύμφωνα με δηλώσεις στον υπογράφοντα του τότε Υπουργού Δημόσιας Τάξης Γιάννη Βασιλειάδη) και ο εγκέφαλος της ομάδας Νομπάνι, καθώς και δύο ακόμη συνεργοί του. Οι Μπαϊκαράτ και Αουάντ Καλίλ.

Ο πρώτος μάλιστα φέρεται να ήταν σε πολύ μικρή απόσταση από τον Χασικέχ την ώρα που ο μεταφορέας μπήκε στην είσοδο της πολυκατοικίας της οδού Βότση 14 και μετά την έκρηξη, εξαφανίστηκε προς άγνωστη κατεύθυνση.

Τέσσερα χρόνια και έξι μήνες αργότερα, το δευτεροβάθμιο δικαστήριο το οποίο συνεδρίασε στην αίθουσα των γυναικείων φυλακών Κορυδαλλού, ύστερα από πολυήμερη διαδικασία (συνεδρίαζε από τις 6 έως τις 22 Δεκεμβρίου 1995) με ψήφους 5 κατά 2 κήρυξε ενόχους και τους τρεις αλλοδαπούς κατηγορούμενους χωρίς όμως τις επιβαρυντικές περιστάσεις του αντιτρομοκρατικού νόμου, ο οποίος είχε καταργηθεί.

Έτσι, επέβαλε 25 ετών κάθειρξη στους Νουμπάνι και Μπκαϊράτ και τριών ετών φυλάκιση στον Αουάντ Καλίλ. Τους δύο κήρυξε ένοχους για κατοχή, προμήθεια, κατασκευή και μεταφορά εκρηκτικών υλών καθώς επίσης για απλή συνέργεια σε ανθρωποκτονίες και σωματικές βλάβες κατά συρροή και για σύσταση και συμμορία και για διακεκριμένες φθορές.

Τον τρίτο τέλος, τον κήρυξε ένοχο μόνο για κατοχή και μεταφορά εκρηκτικών υλών. Διέταξε δε το δικαστήριο την άμεση απέλασή τους μετά την έκτιση των ποινών τους.

Νίκος Σύφαντος – tempo24.news