«Ένα Κράτος που χρειάζεται ήρωες είναι τελειωμένο», δήλωσε η Αγρινιώτισσα Εύη Βέρρη

Η Αγρινιώτισσα Οδοντίατρος Εύη Βέρρη με αφορμή την περιπέτεια υγείας που πέρασε ο 18χρονος Μάριος, το παιδί της, δήλωσε πως «ένα Κράτος που χρειάζεται ήρωες είναι τελειωμένο».

Αναλυτικά η ανάρτηση της κας. Βέρρη:

«Στην Ελλάδα, χιλιάδες άνθρωποι ζουν με σπάνιες παθήσεις, αλλά το κράτος δεν διαθέτει ακόμη πλήρες εθνικό μητρώο για να τους καταγράψει.

Η σπανιότητα χρησιμοποιείται ως άλλοθι για τη χαμηλή προτεραιοποίηση, την ανεπαρκή χρηματοδότηση και την απουσία ολοκληρωμένων στρατηγικών φροντίδας.

Δεν ήξερα τι σημαίνει σπάνια πάθηση μέχρι να γίνει η ζωή μου.

Μέχρι να καταλάβω ότι η λέξη σπάνια σημαίνει καθημερινή αβεβαιότητα.

Οι σπάνιες παθήσεις είναι σπάνιες για τα στατιστικά όχι για τις οικογένειες Κανείς δεν μιλάει γι’ αυτές, δεν υπάρχουν πολιτικές ομιλίες, τηλεοπτικά πάνελ ,σχέδια μακράς πνοής.

Και εμείς γινόμαστε φροντιστές γιατροί, κοινωνικοί λειτουργοί, οικονομολόγοι, νομικοί ψυχολόγοι, ακτιβιστές.

Αν μια κοινωνία λειτουργεί επειδή κάποιοι θυσιάζονται σιωπηλά τότε δεν είναι κοινωνία,

Είναι μηχανισμός που καίει ανθρώπους για να δουλεύει.

Δεν είναι πολιτική το Αντέχω.

Πολιτική είναι το δεν χρειάζεται να αντέχεις για να ζήσεις.

Σπάνια λοιπόν δεν είναι η ασθένεια.

Σπάνια είναι η στήριξη, η ενημέρωση, η πολιτική βούληση.

Έμαθα ότι όταν κάτι αφορά λίγους θεωρείται διαχειρίσιμο, όταν αφορά πολλούς θεωρείται πρόβλημα.

Αλλά κάθε παιδί είναι ολόκληρος κόσμος και κανένας κόσμος δεν είναι διαχειρίσιμος.

Η ανικανότητα δεν είναι πολιτική, η ευθύνη είναι.

Τα λάθη δεν καταγράφονται ως λάθη καταγράφονται ως: “επιπλοκές”, “αναπόφευκτα “,”δεν μπορούσαμε να γνωρίζουμε”.

Και κάπου εκεί η ευθύνη εξαφανίζεται από τα έγγραφα και εμφανίζεται ξαφνικά στις οικογένειες.

Έμαθα ότι η διαφάνεια δεν είναι δεδομένη είναι κάτι που πρέπει να το διεκδικήσεις.

Το πρόβλημα δεν είναι πόσο αντέχουμε είναι ό,τι έχουμε μάθει να αντέχουμε μόνοι.

Η γενναιότητα είναι επιλογή, η ευθύνη απλώς σε βρίσκει.

Η λογοδοσία είναι σχεδόν ανύπαρκτη.

Και όσο λιγότερες είναι οι συνέπειες για τα λάθη τόσο πιο συχνά επαναλαμβάνονται.

Ο ηρωισμός των αδύναμων είναι άλλοθι των θεσμών.

Γιατί ένα Κράτος που χρειάζεται ήρωες για να λειτουργήσει είναι ένα κράτος τελειωμένο, ανίκανο, σάπιο που πρέπει να αλλάξει από τις ρίζες του.

Η αυτοθυσία δεν είναι πολιτική λύση είναι σύμπτωμα κρατικής απουσίας.

Για όλους τους παραπάνω λόγους δε θα ξεχάσουμε.

Η μνήμη δεν είναι εκδίκηση είναι πολιτική πράξη».

 

Διαβάστε επίσης: Ιβάν Σαββίδης: «Είμαι συντετριμμένος, ταξίδευαν για να σταθούν δίπλα στον Π.Α.Ο.Κ. μας»