Μητροπολίτης Δαμασκηνός: «Να μελετήσουμε σε ατμόσφαιρα προσευχής τα Σεπτά Πάθη του Κυρίου»

Ο Μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ.κ. Δαμασκηνός τοποθετήθηκε για τη Μεγάλη Δευτέρα Εσπέρας ζητώντας να μελετήσουμε τα Σεπτά Πάθη του Κυρίου.

Πιο αναλυτικά το μήνυμα του Μητροπολίτη Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ.κ. Δαμασκηνού:

«Συχνά η Μεγάλη Εβδομάδα χαρακτηρίζεται ως περίοδος γεμάτη με ωραίες παραδόσεις και έθιμα, ως ξεχωριστό τμήμα του εορτολογίου μας.

Τα ζούμε όλα αυτά από την παιδική μας ηλικία, ως ένα ελπιδοφόρο γεγονός, που γιορτάζουμε κάθε χρόνο.

Θαυμάζουμε την ομορφιά των Ιερών Ακολουθιών, τα μεγάλα γεγονότα που περιγράφονται και προσβλέπουμε με κάποια ανυπομονησία στο Πασχαλινό τραπέζι.

Και ύστερα, όταν όλα αυτά τελειώσουν, ξαναρχίζουμε την συνηθισμένη μας ζωή.

Αλλά, άραγε, καταλαβαίνουμε πως όταν ο κόσμος αρνήθηκε τον Σωτήρα του, όταν ο Χριστός «ήρξατο αδημονείν» και έλεγε «περίλυπος εστίν η ψυχή μου έως θανάτου» και όταν πέθανε στον Σταυρό, τότε η «κανονική – συνηθισμένη ζωή» σταμάτησε;

Δεν είναι πια δυνατόν να υπάρξει «κανονική ζωή», γιατί ακριβώς αυτοί που φώναζαν «Σταύρωσον Αυτόν!», αυτοί που Τον απέρριπταν και Τον κάρφωναν στον Σταυρό ήταν… «κανονικοί άνθρωποι».

Τον μισούσαν και Τον σκότωσαν ακριβώς, γιατί τους τάραξε, τους χάλασε την «κανονική» ζωή τους.

Και ήταν πραγματικά ένας τέλεια «κανονικός» κόσμος, αυτός που προτίμησε το σκοτάδι και τον θάνατο, από το φως και την ζωή.

Με τον θάνατο όμως του Χριστού, ο «κανονικός» κόσμος και η «κανονική» ζωή καταδικάστηκαν αμετάκλητα.

Ή μάλλον, θα λέγαμε ότι αποκαλύφθηκε η αληθινή, η αμαρτωλή φύση τους, η ανικανότητά τους να δεχθούν το Φως· αποκαλύφθηκε η τρομερή δύναμη του κακού μέσα τους.

«Νυν κρίσις εστίν του κόσμου τούτου· νυν ο άρχων του κόσμου τούτου εκβληθήσεται έξω» (Ιω. 12, 31).

Αυτές οι τρεις πρώτες ημέρες, Δευτέρα, Τρίτη, Τετάρτη, τις οποίες η Εκκλησία ονομάζει Μεγάλες και Άγιες, έχουν, μέσα στο λειτουργικό κύκλο της Μεγάλης Εβδομάδος, έναν καθοριστικό σκοπό.

Τοποθετούν όλες τις Ιερές Ακολουθίες στην προοπτική του τέλους· μας υπενθυμίζουν το εσχατολογικό νόημα του Πάσχα. Το Πάσχα σημαίνει το τέλος «αυτού του κόσμου».

Εμείς, από την πλευρά μας, το πρώτο που χρειάζεται να κάνουμε, είναι να παρακολουθήσουμε μέσω των Ιερών Ακολουθιών, όσα η Εκκλησία θα παρουσιάσει αυτές τις ημέρες ενώπιόν μας.

Το δεύτερο, να μελετήσουμε σε ατμόσφαιρα προσευχής τα Σεπτά Πάθη του Κυρίου, το βαθύτερο νόημά τους, τις σωτηριώδεις συνέπειες τους στην ζωή μας, το μεγαλείο τους.

Το τρίτο, να ζήσουμε τα γεγονότα. Δεν πρόκειται για κάτι που συνέβη έξω από εμάς, κάπου μακρυά, και εμείς απλώς το παρακολουθούμε.

Ούτε για κάτι που έγινε «τω καιρώ εκείνω», και απλώς το μελετούμε.

Καλούμαστε να ζήσουμε τα μεγάλα γεγονότα που παρουσιάζει ενώπιόν μας η Μεγάλη Εβδομάδα.

Τέταρτον, να συμμετάσχουμε στα Πάθη του Κυρίου.

Ο Χριστός δεν ζητά απλούς συνοδοιπόρους, ευσυγκίνητους ίσως, αλλά ανεύθυνους θεατές. Ζητά κοινωνούς των Παθημάτων Του.

«Δεύτε ουν και ημείς, κεκαθαρμέναις διανοίαις, συμπορευθώμεν αυτώ, και συσταυρωθώμεν».

Τί σημαίνει αυτό; «Και νεκρωθώμεν δι’ αυτόν, ταις του βίου ηδοναίς».

Να νεκρώσουμε μέσα μας καθετί αμαρτωλό, να σταυρώσουμε τα πάθη μας, να απαλλαγούμε από τις αδυναμίες και τα ελαττώματά μας.

Καί το τελευταίο. Να αποδεχθούμε ότι ο Χριστός «υπέρ πάντων απέθανε» (Β Κορ. 5, 14), για την σωτηρία όλων γενικά των ανθρώπων.

Αλλά πέθανε και για τον καθένα από εμάς ξεχωριστά.

«Εσταυρώθης δι ἐμέ, ίνα εμοί πηγάσης την άφεσιν».

Να τιμήσουμε, λοιπόν το Άγιο Αίμα Του.

Να προσκυνήσουμε τα Άχραντα Πάθη Του. Να ζήσουμε κατά το θέλημά Του, βίο εσταυρωμένο.

Και να κάνουμε Πάσχα αληθινό, άγιο, πανευφρόσυνο και Αναστάσιμο».

 

Διαβάστε επίσης: Ο Μητροπολίτης Δαμασκηνός για τον Ακάθιστο Ύμνο: «Με τη δύναμη της Θεοτόκου στήνονται τρόπαια πνευματικά»