Άρθρα-Απόψεις
«Ραγίζει» καρδιές η Βαλάντη Ευπατρίδη: «Πανουλή, πάρε αγκαλιά τον Κωστάκη εκεί ψηλά…»
Η Βαλάντη Ευπατρίδη με τα λεγόμενά της στον προσωπικό της λογαριασμό στο Facebook «ραγίζει»καρδιές ζητώντας από το παιδί της να πάρει αγκαλιά εκεί ψηλά στον Ουρανό τον Κωστάκη.
Η Βαλάντη Ευπατρίδη με τα λεγόμενά της στον προσωπικό της λογαριασμό στο Facebook «ραγίζει»καρδιές ζητώντας από το παιδί της να πάρει αγκαλιά εκεί ψηλά στον Ουρανό τον Κωστάκη.
Η Βαλάντη Ευπατρίδη, που γνωρίζει τον πόνο της απώλειας ενός ανθρώπου που έδωσε τη ζωή του υπηρετώντας το καθήκον, εξέφρασε τη βαθιά της θλίψη για τον άδικο χαμό του νεαρού Πυροσβέστη, αναφερόμενη στα δύο νέα παιδιά που χάθηκαν τόσο πρόωρα.
Ο γιος της, ο Εθελοντής Αρχιπυροσβέστης Παναγιώτης Πλεξίδας, είχε χάσει τη ζωή του τον Σεπτέμβριο του 2020, κατά την κατάσβεση πυρκαγιάς στο Καινούργιο Αγρινίου.
Η μητέρα του, ακολουθώντας το παράδειγμα και την προσφορά του παιδιού της, έγινε και η ίδια εθελόντρια πυροσβέστρια, συνεχίζοντας το έργο και τη μνήμη του Παναγιώτη της.
Η ανάρτηση της Βαλάντης Ευπατρίδη:
«Ο Κώστας, ο γιος του γείτονά μου, του Λευτέρη, το μονάκριβο παιδί του…
Τρέλα, φρίκη.
Δεν είναι δυνατόν, δεν το χωράει το μυαλό ανθρώπου…
Δύο παιδιά, δύο υπέροχα παιδιά, με βλέμμα καθαρό, με χαμόγελο φωτεινό, δύο παιδιά από τον Άγιο Κωνσταντίνο, από τη γειτονιά…
Ο Παναγιώτη της Βαλάντης και ο Κώστας του Λευτέρη…
27 χρονών και οι δύο…
Δε θέλουμε άλλους Ήρωες, Χάρε φονιά…
Φτάνει, φτάνει…
Θύμωσα πάρα πολύ χθες…
Θύμωσα με όλους τους υπεύθυνους, θύμωσα με όσους βγήκαν να προδικάσουν τον θάνατο του Κώστα, είπαν παθολογικά αίτια και το παιδί ακόμα δεν είχε ξεψυχήσει καλά καλά.
Πόσο βρωμάει αυτή η προβοκάτσια…
Μάλλον συμφέρει κάποιους.
Ούτε η νεκροψία-νεκροτομή θα είναι σαφής…
Γνωστό το έργο…
Το έχω δει, το έχω ζήσει…
Τα παιδιά μας νεκρά για μια πουλημένη πατρίδα που την παίζουν στα ζάρια των συμφερόντων ξένων και ντόπιων.
Τα παιδιά μας, νεκρά πουλιά…
Πανουλή, πάρε αγκαλιά τον Κωστάκη εκεί ψηλά…»
Διαβάστε επίσης: Χριστόφορος Μπόκας: «Ένας από τους εκλιπόντες Πυροσβέστες ήταν συμπατριώτης μου, Αγρινιώτης»















